Rakesh' tijdlijn.

Dit idee kwam ik laatst tegen op een andere blog maar dan met foto's van die persoon zelf. Ik vond het een erg leuk idee en dacht dat kan natuurlijk ook bij Rakesh. Ik heb veel foto's van hem gekregen van een vriendin die hem al kende vroeger, zelfs foto's van toen Rakesh een paar dagen oud was.
Kijk en geniet van Rakesh van klein tot groot (nu 7,5 jaar)!

Rakesh is hier net 3 dagen oud en mag lekker buitenlopen samen met zijn mama (die staat niet op de foto).

Hier 2 weken oud en samen met zijn moeder in de stal. Zo als hij hier kijkt dat kan hij nog steeds.















Dan gaan we een maandje verder. Rakkie is aan het verharen. Op de foto is hij ongeveer anderhalve maand oud en al een behoorlijk stuk gegroeid in vergelijking tot de voorgaande foto's. Op de achtergrond is weer zijn moeder te zien.














We maken een best grote sprong in de tijd, Rakesh is hier ruim anderhalf. Hij is al een lekkere grote slungel geworden maar nog wel met een beetje een baby hoofd.

In de tussentijd heeft Rakesh samen met zijn halfbroertje in Frankrijk gestaan om lekker te groeien. Met een leeftijd van 3 jaar zijn ze weer terug gekomen naar Nederland en hier zadelmak gemaakt en ingereden.

Op de volgende foto is Rakesh 3,5 jaar oud en zeker een half jaar onder het zadel en getraind voor de renbaan. Dat jaar (2008) heeft hij ook 2x in een koers gelopen, maar voor de renbaan was hij niet goed genoeg. Beide keren dat hij gekoerst heeft is hij niet in de prijzen gevallen en deze 2 keren waren dan ook de enige keren.
Je kan op de foto ook al goed zien dat hij een veel wijzer en oudere uitstraling heeft dan de vorige foto.

Met een leeftijd van bijna 4 jaar, vlak na de vorige foto, is Rakesh bij ons op stal gekomen als paard voor de familie die daar destijds de eigenaren waren. Zij zijn begonnen om hem te trainen voor de endurance en hun dochter heeft Rakesh ook uitgebracht in de endurance. Twee keer heeft hij met haar een klasse 1 gelopen (maart 2010, mei 2010) en één keer een klasse 2 (juni 2010).
Eind dat jaar is Rakesh van mij geworden. November 2010 heeft hij een maand lang 5 minuten van ons huis af gestaan en in December was er plek voor hem op de stal waar Irma toen ook stond. In Januari heb ik hem echt gekocht en was Rakesh eindelijk echt van mij.



Eenmaal op de stal waar Irma ook stond had hij het al snel naar zijn zin. Hij had een maatje in de wei naast zijn wei en Irma was zijn vriendinnetje waar hij regelmatig mee in de bak mocht spelen en waarmee we altijd samen gingen rijden.

Met Irma rennen in de bak.

De eerste keer op wedstrijd met Rakesh

Samen hebben we daar veel in de bak gereden, want veel bos was er niet om te trainen. Hierdoor was Rakesh ook wat aan de dikke kant en had hij ook niet zo'n super conditie. Toch zijn we dat jaar toch 3 keer gestart in de klasse 1. De eerste keer in Ommen, daarna Renkum en als laatste in Otterlo. Alle drie de wedstrijden hebben we goed uitgereden al dan niet zo snel maar na een Irma was Rakesh toch wel heel wat anders waar ik best aan moest wennen. Vooral de eerste keer hebben we veel meningsverschillen gehad tijdens de wedstrijd maar iedere keer werd dat beter.











Omdat we toch echt verder wouden in de endurance gingen we ook op zoek naar alle spullen. Eerst de kleur maar kiezen.. Dat werd uiteindelijk blauw. Een hoofdstel was al gauw gevonden en ook de pijpkousen. Ook speciale endurance beugels van kunststof vond ik voor een mooi prijsje op internet. Met mijn verjaardag in Juli kreeg ik de rest van mijn tuig, een bijpassend zadeldekje, teugels en een borsttuig met martingaal alles in dezelfde kleur blauw! Zelfs mijn horloge is dezelfde kleur en uiteraard moest daar dus ook een shirt en vest in dezelfde kleur bij gezocht worden.



Dan gaan we weer even een heel stuk vooruit in de tijd.. In de winter moest hij helaas weer op rust omdat we niks konden ivm sneeuw en bevroren grond. Wandelen kon.. maar daar is het plezier ook wel een keer af.

Een van de eerste dagen weer terug bij het Rutbeek
lekker rennen in de bak

Februari 2012 zijn we weer verhuisd.. ja de derde keer voor Rakesh inmiddels. Maar dit keer minder erg, we zijn weer terug verhuisd naar de stal waar hij gestaan heeft voor we hem kochten en waar Irma dus ook al de tijd gestaan heeft. Ik geloof dat de paarden het gevoel hadden dat ze weer thuis kwamen. Na een paar dagen wennen zijn we lekker weer het bos ingegaan en hoewel ze het erg spannend vonden was aan ze te zien dat ze allerlei dingen herkenden.



Met zoveel bos in de paardjes hun achtertuin en paarden die graag naar buiten gaan kregen de paarden al snel weer veel conditie. We konden dus ook al snel weer wedstrijden starten en zijn begonnen met een korte K1 in kootwijkerbroek. We mochten ook al klasse 2 starten dus dat hebben we gedaan in Ommen en in Renkum en die hebben we allebei goed uitgereden met een prachtige snelheid. Inmiddels is Rakesh veranderd van een paard wat toch wat aan de dikke kant is met een wat pluizige lange vacht naar een paard wat glanst, goed in z'n vel zit en behoorlijk gespierd is. In een halfjaar is hij een stuk slanker geworden. Hij ziet er beter uit dan ooit en hij is nog steeds even gek en ondeugend :)

De irritaties van het buitenrijden.

Ken je dat: Ben je lekker aan het rijden met je paard, kom je een bocht om rijden en moet je vol op de rem omdat er mensen op het ruiterpad lopen. Of als je stukken langs de weg moet en er automobilisten veel te hard of te dichtbij langs je heen scheuren. Dit zijn slechts 2 voorbeelden van de dingen die mij irriteren tijdens het buitenrijden maar zo zijn er nog wel meer..

Wat ik eigenlijk het meest vervelend vind zijn mensen met loslopende honden. Honden passeer ik eigenlijk altijd in stap of in een heel rustige draf om vervelende situaties te vermijden.
Ben je net lekker aan het galopperen, moet je weer gaan draven of stappen omdat er een hond achter je aan rent die achter paarden aan rennen veel leuker vind dan luisteren naar zijn baasjes. Of mensen op de fiets die je passeren met een loslopende hond naast de fiets die net op het moment dat je langs rijd toch ineens uitvalt naar je paard. Gelukkig zijn er ook genoeg mensen in het bos die hun hond wel onder controle hebben en hem netjes naast zich roepen als je langs komt.

De volgende irritatie is denk ik wel de automobilisten die geen rekening met je houden. Laatst reed ik netjes in de berm met Rakesh en toch presteerde iemand het om ons op een haar na te raken met zijn zijspiegel zo dicht reed hij langs ons heen. Rakesh schrok zich een ongeluk van de auto die veel te hard zo dicht langs ons kwam scheuren maar is vrij nuchter, kalmeert gelukkig weer snel en trekt zich niks aan van een boos iemand op zijn rug. Buiten het niet afstand houden met passeren vind ik te hard rijdende auto's ook zeer vervelend en voornamelijk als er een aanhanger achter hangt met rammelende spullen (tja het weggetje waar wij langs moeten stappen is ook erg hobbelig en niet geasfalteerd). Rakesh kan als hij weer zo'n bui heeft hier behoorlijk van in de stress schieten en dan durven mensen ook nog boos te kijken als hij bijna op de straat gaat staan springen omdat er een rammelend gevaarte langs komt.
Wat mij nog het meest opvalt is dat de mensen waar je het niet van verwacht nog het meest vriendelijk zijn in het verkeer, regelmatig worden we  ingehaald of gepasseerd door opa's of oma's die met 60km/u langs racen terwijl de jongere in zijn volkswagen polo met keiharde boemboem muziek netjes aan de kant gaat staan tot je voorbij bent.

En om even terug te komen op het eerste voorbeeld  wat ik noemde: mensen die op het ruiterpad lopen of fietsen. Een ruiterpad heet niet voor niets een ruiterpad en is zoals de naam misschien al doet vermoeden alleen toegankelijk voor ruiters. Wat mensen hier niet aan snappen weet ik niet maar ik denk dat zij niet inzien dat het behoorlijk vervelend kan zijn als je elkaar op een pad van nog geen meter breed moet passeren waar dat eigenlijk niet past. Zij vinden het toch ook vervelend als je je als ruiter op een leuk wandel of fietspad begeeft? Nou moet ik eerlijk zeggen dat de borden van de ruiterpaden af en toe goed verscholen staan tussen de begroeiing en ze dan slecht te zien zijn, dan neem ik niemand iets kwalijk maar meestal zijn de bordjes duidelijk te zien.

Maar uiteraard zijn er in het bos ook genoeg leuke dingen. Ik geniet van de kindjes die glunderen als je langskomt te paard, mensen die je nakijken en altijd een vriendelijk woord klaar hebben omdat ze het mooi vinden om ruiters in het bos te zien. Of gewoon al de mensen die vriendelijk lachen als je langskomt. Die mensen heb je toch even een leuk moment bezorgd alleen al door daar te rijden, vriendelijk te groeten of even te zwaaien of knikken.

Wat zijn jouw irritaties als je lekker buitenrijd? Herken je mijn irritatiepunten of zijn er dingen waar je je meer aan ergert?

Een paar feitjes

Wist je dat..

- we in de maand mei 203km buiten hebben gereden..
- we in de maand mei 16 ritten door het bos hebben gemaakt
- we in de maand mei 21 keer gereden hebben over 31 dagen..
- we gemiddeld 50 a 60 km per week buiten rijden..
- we in 2012 tot nu toe al ruim 595 km hebben gereden..
- we in 2012 al 45 ritten door het bos hebben gemaakt..
- hiervan 2 x een wedstrijd was..
- het totaal aantal wedstrijd kilometers van mij en Rakesh 176km is..
- onze wedstrijdkilometers van dit jaar 80 km is in 2 wedstrijden..

Trainingsritje over de veluwe.

In de endurancesport leer je veel nieuwe mensen kennen. Zo kennen wij ook Heleen van stal "Fra Limgardur".
Al een paar keer waren we Heleen tegengekomen op wedstrijd en sinds een tijdje hadden we ook online contact en zo kwamen we op het idee om een keer samen te gaan trainen.
Zo gezegd, zo gedaan.

Gisterochtend hebben we Irma en Rakesh op de trailer gezet voor een rit naar Heerde, met ruim een uur rijden waren we daar aangekomen en konden we de paarden bij Heleen in de buitenbak zetten zodat ze de beentjes konden strekken.

Samen met ons reed nog een klant van Heleen mee op 1 van de ijslanders van Heleen waardoor we met een gezellig viertal op pad konden nadat we de paarden gezadeld hadden. Eerst gingen we door een tunnel onder de snelweg waarna we nog een stukje langs een rustig weggetje moesten voor we bij het eerste bospad aan kwamen. Heleen had voor ons een route over de veluwe uitgezocht van 20 km met mooie zandpaden, grindpaden tussen landerijen door en af en toe ook een stukje asfaltweg. De route was te volgen via bordjes met nummers van knooppunten. Hoewel de bordjes soms wat lastig te zien of te lezen waren hebben we de route toch goed kunnen vinden.

Al onze paarden vonden het erg gezellig en liepen dan ook zonder problemen afwisselend naast een ander of achter elkaar. We hebben veel gedraafd wat wel een goede training was voor mij en Rakesh, hij galoppeert veel liever buiten omdat dat makkelijker is en minder inspanning kost. Zijn draf buiten is minder sterk en word vooral zwaar als hij wat langer loopt en dan kost het mij ook meer moeite om hem goed te laten lopen. Toch heeft hij tot het eind de draf redelijk goed volgehouden, de laatste kilometers liep hij wel wat rommelig maar kon ik hem toch goed rijden. Toen we bijna weer terug bij de stal waren en gingen uitstappen vond hij toch wel dat hij nog niet klaar was en ging hij nog lekker lopen dansen. Bij Heleen op stal konden we de paarden lekker afspuiten en mochten ze daarna weer in de buitenbak lopen en natuurlijk even rollen. We hadden muesli meegenomen zodat Rakesh en Irma wat konden eten terwijl wij met z'n vieren nog even konden zitten en napraten met wat drinken erbij. We hebben erg genoten van de mooie omgeving en de gezellige rit. Nogmaals dankjewel Heleen voor je gastvrijheid en de leuke dag!!

Wil je meer weten over de stal van Heleen? Ga dan naar www.fralimgardur.nl Op deze site vind je alle informatie over Heleen haar paarden, de boerderij en de activiteiten die ze organiseert.
Je kan oa paardrijles bij haar volgen maar ook organiseert zij deze zomer een ponykamp bij Laag Soeren. Ook kan je natuurlijk bij haar een buitenrit maken op een paard van haar of je eigen paard en nog veel meer.

Schaapjes.

Op buitenritten kom je soms vreemde dingen en situaties tegen. Zo kwamen we afgelopen weekend ineens weer een kudde schapen tegen. Nu zul je denken: dat is toch niet zo vreemd. Voor ons misschien niet maar voor een paard is het een raar wit pluizebol ding op pootjes wat heel hard wegrent als je eraan komt.

Een paar jaar geleden ben ik hier met Irma ook al eens op gestuit. Vanuit de verte zagen we ze lopen dus namen we tempo terug naar een drafje en dan.. staan ineens al die witte pluizebollen op en naast je pad. Irma draaide om en ik lag ernaast.
Gelukkig is Rakesh een stuk makkelijker. Op de wedstrijd in Otterlo in 2011 kwamen we ook al eens schapen tegen alleen hadden deze allemaal een bel om wat dan wel weer raar is.
De schaapskudde in ons trainingsgebied is blijkbaar totaal niet eng of raar ook al lopen de witte en zwarte schapen gewoon door elkaar. Rakesh liep er heel vrolijk tussendoor alsof hij alle schaapjes het liefst even persoonlijk gedag had gezegt door even met zijn zachte snuit door hun wollige vacht te snuffelen (maar dat mag natuurlijk niet).
Gelukkig vonden de schaapjes ons wel eng en gingen dus netjes aan de kant waarna we onze weg gewoon weer konden vervolgen.

Een paar jaar geleden liepen er regelmatig mensen met ezeltjes in ons bos, ook zoiets raars.. Ik ben benieuwd of we die dit jaar weer tegen gaan komen.

Trainen, trainen en nog meer trainen.

Endurance rijden is leuk, maar houd ook in dat je moet trainen. Vooral veel trainen of het nou regent of de zon schijnt.
Samen met Rakesh ben ik zo'n 6 dagen in de week aan het werk. Sommige mensen vinden dit misschien veel, maar Rakesh werkt graag en wil volgens mij het liefst iedere dag aan het werk. Maar 1 dag moet hij toch verplicht rust.
Onze training per week bestaat uit enkele keren een buitenrit van 10 tot 25 km, 1 a 2x dressuur en we proberen toch ook wel in ieder geval 1x in de week te longeren los of bijgezet. Als voorbeeld nemen we even afgelopen week van maandag 16 april tot vandaag 22 april.

Maandag 16 april :
We hebben een ronde van 18 km door het haaksbergerveen gemaakt met een gemiddelde snelheid van 9.7 km/u als je het in en uitstappen niet meerekent.
Dinsdag 17 april : Deze dag een klein, rustig rondje om de spieren weer een beetje los te rijden na de iets langere rit van gister. Gemiddeld 9 km/u zonder in en uitstappen meegerekend.
Woensdag 18 april: Vandaag was het tijd voor dressuur. Eerst een halfuur loswerken en daarna veel oefeningen zodat hij zijn rug goed gaat gebruiken en lekker aan de teugel gaat lopen.
Donderdag 19 april: Eigenlijk wouden we een klein rondje maken maar uiteindelijk werd dat toch een wat langer rondje en de paarden liepen heerlijk dus zo erg was dat niet. Het tempo lag ook lekker hoog gemiddeld namelijk 13,5 km/u
Vrijdag 20 april: Een dagje rust. Lekker even poetsen en wat grazen.
Zaterdag 21 april: Weer tijd voor een buitenrit. Dit keer weer een lange ronde, 22 km deze keer. Het was de eerste keer dat we deze route weer reden en het regende maar al met al hebben we goed door kunnen rijden, ons gemiddelde was 11,7 km/u.
Zondag 22 april: Even een halfuurtje gelongeerd aan een halster en daarna ging het regenen dus zijn we in de binnenbak nog wat gaan spelen door aan de hand wat leuke oefeningen te doen zoals wijken en buigen.

En zo gaat het ongeveer iedere week. Nu zijn onze lange buitenritten nog 20 a 25 km maar dit word langzaam wel opgebouwd naar een langere afstand maar dan moeten we eerst nieuwe routes zoeken. Komende week doen we rustig aan want 29 April gaan we eerst nog mijn eerste klasse 2 met Rakesh starten. Daarna heeft Rakesh een week rust en dan gaan we lekker weer verder trainen en langere routes zoeken!
Oja als je op de datum klikt wanneer we een buitenrit hebben gemaakt kan je onder andere zien welke route we hebben gereden, je kan hier ook kijken naar de rest van onze ritten die we maken.

Nog enkele tips:
* Eerst een halfuur tot 45 minuten dressuur rijden in de bak en ga daarna nog een buitenrit maken.
* Bloktrainingen; Maak drie dagen achter elkaar een flinke buitenrit (+/- 20 km bijvoorbeeld) wel erna een dag of 2 je paard de rust gunnen om te herstellen van zijn training.
* Houd bij hoe snel je rijd en wat voor afstand je maakt zodat je kunt vergelijken of je vooruit gaat.
* Train behalve de conditie van je paard ook je eigen conditie ;)

Ik ben echt verrast over jullie vele bezoeken op mijn blog, dat had ik echt niet verwacht.
Hopelijk komen jullie mijn blog nog eens lezen of laat eens een reactie achter als je iets wilt weten of een idee hebt voor een nieuw blogbericht.