Terugblik op 2012

Inmiddels zijn we alweer halverwege December en stevenen we af op een nieuw jaar. Maar afgelopen jaar hebben we veel gedaan en ook weer nieuwe dingen bereikt en dat is altijd leuk om even op terug te kijken.

Begin van het jaar besloten we te verhuizen naar een andere stal. Terug naar ons oude vertrouwde bos. Eind Februari was het zover en verhuisden de paarden naar hun nieuwe maar tegelijk bekende plek, mooi op tijd voor het wedstrijdseizoen en dus konden we nog een aantal keer lekker trainen in het bos. Niet lang daarna sloeg het Rhinovirus toe en ookal was er bij ons in de buurt niks toch werden we verplicht op het erf te blijven met de paarden. Gelukkig werd dat verbod ingetrokken kort voor onze eerste wedstrijd en konden we ook nog een paar keer het bos in ter voorbereiding op die eerste wedstrijd.

Deze eerste wedstrijd was voor ons de korte klasse 1 in Kootwijkerbroek. Een leuke wedstrijd om mee te beginnen en te kijken hoe het met de conditie van Rakesh staat (waar uiteindelijk niks mis mee bleek te zijn na een winter niks doen). Rakesh was zoals altijd enthousiast maar ook relaxt. De 26 kilometer liep hij makkelijk uit. Onderweg hadden we alleen de P/A om te stoppen en konden we de hele rit lekker door rijden. Uiteindelijk zijn we hier 9de geworden met een snelheid van 11,954 km/u.  Een goede eerste wedstrijd dus en dat geeft goede zin voor de volgende wedstrijd want het was de bedoeling om nog 4 klasse 2 wedstrijden te starten.


Ons klasse 2 debuut reden wij een maand later in Ommen (53 km), dezelfde wedstrijd waar we een jaar eerder onze eerste klasse 1 reden. In een jaar al zoveel verder besefte ik na de tijd want een jaar daarvoor was onze eerste endurance rit een rit van ruzie en communicatie problemen. Rakesh besliste wat hij wou en ik had daar niks mee te maken vond hij. Gelukkig gaat het nu heeeel anders. Lekker vlot van start gegaan en hem ook lekker laten lopen. Na een tijdje met een paar anderen samen gereden tot de vetgate en na de vetgate weer even met een ander verder gereden maar later toch alleen door gegaan omdat Rakesh toch graag wat meer tempo wilde maken. Uiteindelijk leken we toch wel harder te rijden dan ik in eerste instantie had gedacht dus moesten we wat tempo terugnemen en konden we uiteindelijk finishen met een snelheid van 14.665 km/u en uiteindelijk bleek dit zelfs een 5de plaats waard te zijn. Onze eerste punt in de klasse 2 was binnen! Wat was ik trots en wat hebben we veel leuke reacties gekregen op dit super debuut.


Na een week rust en nog een paar weken doortrainen volgde in Juni onze 2de klasse 2 in Renkum (54,7 km). Ook Renkum hadden we het jaar ervoor gereden en was voor hem bekend terrein. Na een iets lastige start vanwege enge tenten en spandoeken konden we weer vlot doorrijden met stukken draf afgewisseld met stukken galop en dan ben je zo bij de vetgate. De vetgate was op het terrein en Rakesh vond het even vreemd om hier weg te gaan maar eenmaal op het zandpad was het prima. Na een domme schrikactie van Rakesh lag ik er naast maar kon zo weer opstappen en verder met onze 2de ronde. Ook deze ronde ging weer erg lekker hoewel hij het laatste stuk toch wat lastiger vond nu we alleen reden maar met behulp van onze grooms kwam hij er wel weer doorheen en konden we zelfs nog het laatste stuk galopperen. 2km voor de finish zijn we gaan draven en een km voor de finish gaan stappen en bij de finish hadden we zelfs nog tijd over om hem rustig af te zadelen en te koelen voordat we echt aanboden. Dit bracht onze snelheid uiteindelijk op een 14.982 km/u en daarmee een 4de plaats! Weer een punt binnen dus.

Op naar onze laatste punt in de klasse 2 was de wedstrijd in Drents Friese Wold de volgende op de planning ware het niet dat 2 weken voor die wedstrijd Rakesh ineens met 4 enorm dikke benen stond. Stress!! want wat was er met hem aan de hand? Hij was niet kreupel maar wel stijf maar liep nog steeds met alle enthousiasme wat hij had ook al was het hartstikke warm. Op een ochtend stond hij er zo sipjes bij dat ik de veearts heb laten komen. Zij heeft hem nagekeken en toen bleek dat hij koorts had en wel 42 graden! Wat voelde ik me dom.. Dat ik dat niet zelf kon bedenken, gelukkig waren we er nog gewoon op tijd bij en heeft ze Rakesh koortsremmer en pijnstiller gespoten en moest hij met een paar dagen wel opknappen. Gelukkig kon ik die periode de meeste dagen 's ochtends en 's middags komen en tussendoor naar m'n werk. Iedere ochtend kwam ik hem even poetsen, z'n stal doen en even wandelen, dan door naar mijn werk en 's middags weer terug en weer knuffelen en nog even wandelen of erop en een stuk stappen. 2 dagen nadat de veearts was geweest voor hem zou ze nog een keer komen en gelukkig was hij die dag al goed opgeknapt. De dikke benen waren weg en hij was weer een stuk beter te pas en hoefde ze niet nogmaals medicatie te spuiten.
Gelukkig was hij weer beter maar Drents Friese Wold werd dus niks voor ons. Rustig aan zijn we maar weer verder gaan trainen en ondertussen maar kijken wat we dan konden rijden want die laatste punt in de klasse 2 moest er toch echt wel komen dit jaar.

Uiteindelijk leek Grolloo in September ons een geschikte wedstrijd. Helaas dacht Rakesh daar anders over. Op de dag van vertrek vertikte hij het om de trailer in te gaan terwijl hij anders binnen 5 minuten op de trailer staat. Minstens 20 minuten zijn we bezig geweest voor hij erop stond maar toen konden we ook vertrekken. Met deze 20 minuten hadden we helaas wel kostbare tijd van onze best wel strakke planning verspilt. Eenmaal aangekomen op het terrein waren de taken verdeeld en ging iedereen gauw doen wat hij/zij moest doen zodat we toch snel konden starten. Uiteindelijk na aardig wat gedoe zoals Rakesh die zich verstapt met voordraven maar zich gelukkig snel herstelde, vertrokken we 10 minuten na de massastart. Helaas was de motivatie bij Rakesh ver te zoeken die dag en dieselden we dus maar rustig door de eerste lus. Op de vetgate lekker genoten van onze rust en na een halfuurtje weer verder. Gelukkig kregen we bij het vertrek de vraag van iemand of ze met ons mee mocht rijden. Ze reed op een hengst en voor de eerste keer was hij alleen maar dat ging niet. Samen hebben we de 2de lus gereden en eindelijk kwam er wat tempo en enthousiasme bij Rakesh naar boven. De 2 heren liepen heerlijk samen en uiteindelijk verliep deze 2de lus lekker vlot en konden we ook nog een paar mensen inhalen. De finish verliep ook makkelijk en geheel onverwacht eindigden we op een 3de plaats met een snelheid van 13,864 km/u en hoewel het niet heel makkelijk ging was wel onze 3de en daarmee laatste punt in de klasse 2 ook echt werkelijkheid!
Ons doel was behaald, Rakesh en ik zijn startgerechtigd voor de klasse 3. Met het behalen van dit doel ging voor Rakesh zijn vakantie in. Eerst een poos rust om te herstellen en daarna lekker dressuurmatig rijden, gewoon leuke, gekke dingen doen en lekker voor ons plezier buitenrijden. Tenminste zo zag ik ons de winter wel doorkomen ware het niet dat door omstandigheden de paarden alweer moesten verhuizen zoals ik een paar weken terug al vertelde in mijn vorige blog.

Inmiddels staan we nu een maand op onze nieuwe stal maar de paarden voelen zich meer thuis als eerder. 's Ochtends na hun hooi en brok gaan ze samen de wei op, weer of geen weer, daar hebben ze ook hooi en natuurlijk de restjes gras die er nog staan. 's Middags als wij komen doen we hun stallen en evt mesten we de wei uit waarna we de paarden ophalen en evt wat gaan doen maar als dat niet uitkomt vinden ze het ook prima als we ze op stal zetten. Daar gaan ze lekker verder met hooi eten en lopen ze niet te zeuren om aandacht ofzo. Ook het in de wei staan vinden ze prima en staan ze rustig de hele dag zonder dat ze aan het hek komen staan omdat ze naar binnen willen. Vaak tegen een uur of 5 als het wat slechter weer is komen ze toch wel graag als je eraan komt maar zeuren doen ze niet.
Zelf heb ik ook meer rust in mn hoofd gekregen, ik slaap beter en kan Rakesh met een gerust hart achterlaten. Sinds we hier staan en hij zijn rust gevonden heeft kan ik hem gewoon longeren op stemcommando's terwijl ik voorheen vaak een zweep nodig had. Ik ben benieuwd hoe het gaat als we vaker gaan rijden. Toevallig hebben we gister weer eens gereden en na even longeren kon ik er zo op en hebben we even lekker gereden.
Wij voelen ons heerlijk hier en ik hoop dat dit voor een goede start van het nieuwe jaar en nieuwe enduranceseizoen zorgt!

Bij deze wil ik ook al mijn lezers vast heel fijne kerstdagen wensen en een gelukkig nieuwjaar!!

   

En weer verhuizen..

Nog geen jaar geleden verhuist naar de stal waar we vroeger ook hadden gestaan. Daar weer heerlijk onze plek gevonden en dat gold ook voor de paarden. In het begin was het uiteraard nog wel wat spannend soms maar na een paar weken vonden ze het geweldig. Het bos in met ze was werkelijk genieten, ze bloeide gewoon weer op en werden een stel onbehoorlijk blije, gekke, springerige paardjes als we met ze aan het rijden waren. Dan zie je ineens je paard weer langzaam veranderen van een blij ding naar een paard wat wel loopt te huppelen en dansen maar dan uit frustratie en spanning. Iedere stap die je zet op stal of het erf word gevolgd door dat koppie wat je bijna dwingt om hem weer uit de stal of paddock te halen. 

Dan moet je toch maar die beslissing maken, wat is goed voor je paard. 

Via een vriendin kwam ik op een leuk stalletje waar nog 2 plekjes vrij waren. Mooie ruime stallen met vlas en genoeg hooi om te eten (zo'n 3 a 4x per dag) rond half 10 na het hooi en brokjes op een graswei en 's middags rond 4 a 5 uur weer op stal met een bult hooi. Tegen 6u weer brokjes en 's avonds voor het slapen nog wat hooi. Af en toe gaan ze wat eerder naar binnen en dan krijgen ze rond brokjestijd nog wat hooi. 

Wel alleen een buitenbak om te rijden maar dat moet dan maar. Op zo'n moment kies je toch voor je paard. 

Gelijk alles afgerond en vastgelegd, 1 december zouden we erheen gaan. De volgende dag op stal onze stalling opgezegd. In eerste instantie prima maar omdat we een maand opzegtermijn hadden zouden we tot 31 December moeten blijven. Vanwege omstandigheden wilden we toch echt 1 December weg wat uiteindelijk mocht maar December zouden we dan moeten betalen. 

Allemaal prima.. tot je enkele dagen later 's middags een brief krijgt dat je wegens omstandigheden 24u de tijd krijgt om je spullen te pakken en je paard van het erf af te halen. Wat moet je dan.. eerst maar vanalles overlegd en 's avonds terug naar stal, alle spullen in de trailer pakken en mee naar huis nemen behalve spullen die we nodig hebben om te rijden want ons plan was om rijdend naar de nieuwe stal te gaan. De volgende dag ben ik naar de nieuwe stal gegaan om het verhaal uit te leggen en de stallen klaar te maken. Daar alles doorgepraat, nog een keer heen en weer gereden voor de laatste spullen zoals dekens die ze nog ophadden. Terug naar stal waar mama ook was en samen de paarden gezadeld op voor een best wel spannend ritje. Irma was erg braaf maar Rakesh had zoveel last van de spanning. Het eerste stukje hebben we aan de hand gelopen en daarna via een grote steen opgestapt en verder gereden. Rakesh voorop helaas ging dat niet. Een stuk verder kwamen we een grote vrachtwagen tegen waarvan hij compleet ging panieken door alle spanning.. Eraf dus maar, Rakesh gekalmeert en verder gelopen. Alles wat langs kwam aan auto's was spannend en moest hij weer om springen. Ik denk dat ik toch zeker wel een kilometer naast hem heb gelopen voor hij eindelijk rustig werd en de spanning weg was. Auto's waren niet meer eng en tractors ook niet. Zo kende ik Rakesh tenminste. Op een zandpad nog even gewacht tot een koetsje gepasseerd was en toen opgestapt. Braaf bleef hij staan en konden we verder rijden. De rest van de weg heeft hij netjes voorop gereden of naast Irma. Op stal aangekomen werden we hartelijk ontvangen door 1 van onze stalgenootjes en de eigenaar van de stal. Gauw de paarden daar afgezadeld en in hun lekkere schone stalletjes gezet waar ze lekker hooi en muesli hadden om te eten. Nog even gekletst en spulletjes opgeruimd en daarna de paardjes met rust gelaten. 

De volgende ochtend kon ik gelukkig wat later beginnen op mijn werk zodat ik zelf mee kon helpen met buitenzetten. Wat was Rakesh blij galopperend en bokkend ging hij door de wei heen samen met Irma. Na een paar rondes vond Irma het wel genoeg en ging ze staan grazen. Niet veel later was Rakesh ook uitgeraast. Inmiddels een week later zijn ze gewend aan het op de wei staan. Wel moet Rakesh regelmatig nog even uit z'n dak gaan en gaat hij aan het rennen. 

Er is veel rust in gekomen, wel vinden ze sommige dingen nog spannend maar dat is niet erg. Ze hebben ook tijd nodig om te wennen. Ons geeft het ook veel rust, de paarden staan er goed bij en krijgen genoeg te eten de hele dag door. 

Rakesh' tijdlijn.

Dit idee kwam ik laatst tegen op een andere blog maar dan met foto's van die persoon zelf. Ik vond het een erg leuk idee en dacht dat kan natuurlijk ook bij Rakesh. Ik heb veel foto's van hem gekregen van een vriendin die hem al kende vroeger, zelfs foto's van toen Rakesh een paar dagen oud was.
Kijk en geniet van Rakesh van klein tot groot (nu 7,5 jaar)!

Rakesh is hier net 3 dagen oud en mag lekker buitenlopen samen met zijn mama (die staat niet op de foto).

Hier 2 weken oud en samen met zijn moeder in de stal. Zo als hij hier kijkt dat kan hij nog steeds.















Dan gaan we een maandje verder. Rakkie is aan het verharen. Op de foto is hij ongeveer anderhalve maand oud en al een behoorlijk stuk gegroeid in vergelijking tot de voorgaande foto's. Op de achtergrond is weer zijn moeder te zien.














We maken een best grote sprong in de tijd, Rakesh is hier ruim anderhalf. Hij is al een lekkere grote slungel geworden maar nog wel met een beetje een baby hoofd.

In de tussentijd heeft Rakesh samen met zijn halfbroertje in Frankrijk gestaan om lekker te groeien. Met een leeftijd van 3 jaar zijn ze weer terug gekomen naar Nederland en hier zadelmak gemaakt en ingereden.

Op de volgende foto is Rakesh 3,5 jaar oud en zeker een half jaar onder het zadel en getraind voor de renbaan. Dat jaar (2008) heeft hij ook 2x in een koers gelopen, maar voor de renbaan was hij niet goed genoeg. Beide keren dat hij gekoerst heeft is hij niet in de prijzen gevallen en deze 2 keren waren dan ook de enige keren.
Je kan op de foto ook al goed zien dat hij een veel wijzer en oudere uitstraling heeft dan de vorige foto.

Met een leeftijd van bijna 4 jaar, vlak na de vorige foto, is Rakesh bij ons op stal gekomen als paard voor de familie die daar destijds de eigenaren waren. Zij zijn begonnen om hem te trainen voor de endurance en hun dochter heeft Rakesh ook uitgebracht in de endurance. Twee keer heeft hij met haar een klasse 1 gelopen (maart 2010, mei 2010) en één keer een klasse 2 (juni 2010).
Eind dat jaar is Rakesh van mij geworden. November 2010 heeft hij een maand lang 5 minuten van ons huis af gestaan en in December was er plek voor hem op de stal waar Irma toen ook stond. In Januari heb ik hem echt gekocht en was Rakesh eindelijk echt van mij.



Eenmaal op de stal waar Irma ook stond had hij het al snel naar zijn zin. Hij had een maatje in de wei naast zijn wei en Irma was zijn vriendinnetje waar hij regelmatig mee in de bak mocht spelen en waarmee we altijd samen gingen rijden.

Met Irma rennen in de bak.

De eerste keer op wedstrijd met Rakesh

Samen hebben we daar veel in de bak gereden, want veel bos was er niet om te trainen. Hierdoor was Rakesh ook wat aan de dikke kant en had hij ook niet zo'n super conditie. Toch zijn we dat jaar toch 3 keer gestart in de klasse 1. De eerste keer in Ommen, daarna Renkum en als laatste in Otterlo. Alle drie de wedstrijden hebben we goed uitgereden al dan niet zo snel maar na een Irma was Rakesh toch wel heel wat anders waar ik best aan moest wennen. Vooral de eerste keer hebben we veel meningsverschillen gehad tijdens de wedstrijd maar iedere keer werd dat beter.











Omdat we toch echt verder wouden in de endurance gingen we ook op zoek naar alle spullen. Eerst de kleur maar kiezen.. Dat werd uiteindelijk blauw. Een hoofdstel was al gauw gevonden en ook de pijpkousen. Ook speciale endurance beugels van kunststof vond ik voor een mooi prijsje op internet. Met mijn verjaardag in Juli kreeg ik de rest van mijn tuig, een bijpassend zadeldekje, teugels en een borsttuig met martingaal alles in dezelfde kleur blauw! Zelfs mijn horloge is dezelfde kleur en uiteraard moest daar dus ook een shirt en vest in dezelfde kleur bij gezocht worden.



Dan gaan we weer even een heel stuk vooruit in de tijd.. In de winter moest hij helaas weer op rust omdat we niks konden ivm sneeuw en bevroren grond. Wandelen kon.. maar daar is het plezier ook wel een keer af.

Een van de eerste dagen weer terug bij het Rutbeek
lekker rennen in de bak

Februari 2012 zijn we weer verhuisd.. ja de derde keer voor Rakesh inmiddels. Maar dit keer minder erg, we zijn weer terug verhuisd naar de stal waar hij gestaan heeft voor we hem kochten en waar Irma dus ook al de tijd gestaan heeft. Ik geloof dat de paarden het gevoel hadden dat ze weer thuis kwamen. Na een paar dagen wennen zijn we lekker weer het bos ingegaan en hoewel ze het erg spannend vonden was aan ze te zien dat ze allerlei dingen herkenden.



Met zoveel bos in de paardjes hun achtertuin en paarden die graag naar buiten gaan kregen de paarden al snel weer veel conditie. We konden dus ook al snel weer wedstrijden starten en zijn begonnen met een korte K1 in kootwijkerbroek. We mochten ook al klasse 2 starten dus dat hebben we gedaan in Ommen en in Renkum en die hebben we allebei goed uitgereden met een prachtige snelheid. Inmiddels is Rakesh veranderd van een paard wat toch wat aan de dikke kant is met een wat pluizige lange vacht naar een paard wat glanst, goed in z'n vel zit en behoorlijk gespierd is. In een halfjaar is hij een stuk slanker geworden. Hij ziet er beter uit dan ooit en hij is nog steeds even gek en ondeugend :)