Bezoekje van de tandarts

Ook paarden moeten wel eens naar de tandarts en voor Rakesh en Irma was dat 11 Juli j.l.. De tandarts kwam bij ons op stal langs en dat is toch wel zo makkelijk.

In de tijd dat ik hem heb is hij nog nooit echt goed nagekeken door een tandarts dus daar was het wel tijd voor. Eerst werd hij even gecontroleerd om te kijken wat er moest gebeuren en daarna ging er een spuitje verdoving in voor de echte behandeling. Braaf onderging hij alles.

slaperige Rakesh..

Zijn kiezen hadden scherpe randen waardoor vooral links zijn wang beschadigd was. Deze scherpe randen werden weer mooi glad gevijld en ook de voortanden werden weer even mooi recht geslepen en bijgewerkt. Verder was alles helemaal in orde dus al snel was hij klaar. 
Hij mocht weer lekker op stal om uit te suffen van de verdoving. Na een uurtje of 2 werd hij al wat wakkerder en vond hij dat hij wel kon eten waarop hij vlas ging eten.. Niet zo'n goed idee vond ik dus zijn we maar even gaan wandelen in de hoop dat op die manier het laatste beetje van de verdoving iets sneller weg zou trekken. Terug in stal ging hij lekker brokjes staan eten en een beetje hooi staan knabbelen. 


De komende dagen gaan we gewoon even niet rijden en volgende week weer verder waar we gebleven waren! Op naar onze 3de klasse 2!! 

De irritaties van het buitenrijden.

Ken je dat: Ben je lekker aan het rijden met je paard, kom je een bocht om rijden en moet je vol op de rem omdat er mensen op het ruiterpad lopen. Of als je stukken langs de weg moet en er automobilisten veel te hard of te dichtbij langs je heen scheuren. Dit zijn slechts 2 voorbeelden van de dingen die mij irriteren tijdens het buitenrijden maar zo zijn er nog wel meer..

Wat ik eigenlijk het meest vervelend vind zijn mensen met loslopende honden. Honden passeer ik eigenlijk altijd in stap of in een heel rustige draf om vervelende situaties te vermijden.
Ben je net lekker aan het galopperen, moet je weer gaan draven of stappen omdat er een hond achter je aan rent die achter paarden aan rennen veel leuker vind dan luisteren naar zijn baasjes. Of mensen op de fiets die je passeren met een loslopende hond naast de fiets die net op het moment dat je langs rijd toch ineens uitvalt naar je paard. Gelukkig zijn er ook genoeg mensen in het bos die hun hond wel onder controle hebben en hem netjes naast zich roepen als je langs komt.

De volgende irritatie is denk ik wel de automobilisten die geen rekening met je houden. Laatst reed ik netjes in de berm met Rakesh en toch presteerde iemand het om ons op een haar na te raken met zijn zijspiegel zo dicht reed hij langs ons heen. Rakesh schrok zich een ongeluk van de auto die veel te hard zo dicht langs ons kwam scheuren maar is vrij nuchter, kalmeert gelukkig weer snel en trekt zich niks aan van een boos iemand op zijn rug. Buiten het niet afstand houden met passeren vind ik te hard rijdende auto's ook zeer vervelend en voornamelijk als er een aanhanger achter hangt met rammelende spullen (tja het weggetje waar wij langs moeten stappen is ook erg hobbelig en niet geasfalteerd). Rakesh kan als hij weer zo'n bui heeft hier behoorlijk van in de stress schieten en dan durven mensen ook nog boos te kijken als hij bijna op de straat gaat staan springen omdat er een rammelend gevaarte langs komt.
Wat mij nog het meest opvalt is dat de mensen waar je het niet van verwacht nog het meest vriendelijk zijn in het verkeer, regelmatig worden we  ingehaald of gepasseerd door opa's of oma's die met 60km/u langs racen terwijl de jongere in zijn volkswagen polo met keiharde boemboem muziek netjes aan de kant gaat staan tot je voorbij bent.

En om even terug te komen op het eerste voorbeeld  wat ik noemde: mensen die op het ruiterpad lopen of fietsen. Een ruiterpad heet niet voor niets een ruiterpad en is zoals de naam misschien al doet vermoeden alleen toegankelijk voor ruiters. Wat mensen hier niet aan snappen weet ik niet maar ik denk dat zij niet inzien dat het behoorlijk vervelend kan zijn als je elkaar op een pad van nog geen meter breed moet passeren waar dat eigenlijk niet past. Zij vinden het toch ook vervelend als je je als ruiter op een leuk wandel of fietspad begeeft? Nou moet ik eerlijk zeggen dat de borden van de ruiterpaden af en toe goed verscholen staan tussen de begroeiing en ze dan slecht te zien zijn, dan neem ik niemand iets kwalijk maar meestal zijn de bordjes duidelijk te zien.

Maar uiteraard zijn er in het bos ook genoeg leuke dingen. Ik geniet van de kindjes die glunderen als je langskomt te paard, mensen die je nakijken en altijd een vriendelijk woord klaar hebben omdat ze het mooi vinden om ruiters in het bos te zien. Of gewoon al de mensen die vriendelijk lachen als je langskomt. Die mensen heb je toch even een leuk moment bezorgd alleen al door daar te rijden, vriendelijk te groeten of even te zwaaien of knikken.

Wat zijn jouw irritaties als je lekker buitenrijd? Herken je mijn irritatiepunten of zijn er dingen waar je je meer aan ergert?

Klasse 2 in Renkum.

Afgelopen zondag 17 Juni reden Rakesh en ik onze tweede klasse 2 in Renkum. Rakesh had het de vorige keer super gedaan en het plan voor deze keer was kijken hoe hij loopt en het liefst weer rond de 15km/u eindigen.

's Ochtends om half 7 waren we op stal om Rakesh op te halen die nog lekker stond te eten. Gauw op de trailer en naar Renkum gereden. Rakesh kon rustig in de trailer blijven staan zodat we ons eerst konden aanmelden en naar de voorbespreking. Daarna Rakesh uitgeladen, wat gegeten, voorgekeurd, nog een beetje gegeten waarna het ook alweer tijd was om te zadelen en richting start te lopen.
Het waaide flink en de tentjes van het secretariaat wapperden aardig waardoor Rakesh al lekker liep te dansen. Kaart in laten vullen en een stukje terug gelopen waar we iets meer ruimte hadden om op te stijgen en na even rondstappen mochten we dan ook eindelijk van start.
Rakesh was lekker fris en wou alleen maar hard. Eerst een stuk gedraafd tot er meer ontspanning in zijn ritme kwam en daarna al gauw een galopje gedaan om de rust helemaal terug te krijgen. Het eerste stuk steeds de draf afgewisseld met stukken galop en al gauw kwamen we bij ons eerste groompunt, gauw even koelen en weer door want stilstaan daar heeft Rakesh dan nog geen tijd voor. Lekker weer verder gereden en we konden aardig tempo maken. Op een smal pad kregen we een kleine botsing met een boom door een kleine miscommunicatie waardoor ik met mijn knie tegen de boom aan kwam. Later bleek dat Rakesh ook langs de boom was geschaafd maar gelukkig had hij nergens last van.

Op de vetgate konden we gelijk aanbieden en was alles goed. Wel werd er netjes gemeld dat Rakesh een wondje had (van de boom dus). Na de keuring het wondje met water schoongemaakt en Rakesh lekker laten eten. Zelf ook wat eten en ook al gauw weer zadelen omdat het halfuurtje alweer voorbij was.

Rakesh was gelukkig al een stuk rustiger geworden en ik kon dan ook zo opstappen. Bij het wegrijden twijfelde hij even of het wel klopte maar na iets aandringen had hij al gauw door dat we nog een ronde mochten. In een flinke, krachtige draf gingen we weer op pad. Nog geen kilometer ver schrikt Rakesh en springt met een flinke sprong opzij en lig ik op de grond. Gauw opgestaan, even op Rakesh gemopperd waar dat nou voor nodig was en terug naar het pad lopend blijkt hij geschrokken te zijn van een meisje met haar pony. Gauw weer erop geklommen en verder gedraafd.
Spoorwegen over, tunneltjes door en met afwisselend stukken draf en galop ben je zo weer bij een groompunt. Blij om mijn moeder weer te zien blijft Rakesh even braaf staan om zich te laten koelen. Al gauw laat hij merken dat hij weer verder wil en dus gaan we weer. Zoveel kilometer helemaal alleen lopen word dan soms wel wat saai vond Rakesh maar door lekker tegen hem te kletsen zijn we zo weer bij het laatste groompunt. Met nog een paar kilometer te gaan komt zijn enthousiasme weer terug en vraagt hij om een galopje wat uiteraard mag op 2km voor de finish gaan draven en na nog een kilometer gaan stappen.
Uiteindelijk nog wat te vroeg bij de finish waardoor we rustig de tijd hadden om hem aan te bieden zodat we alsnog binnen de 15km/u zouden eindigen. Rustig afgezadeld en even gekoeld om hem iets na mijn minimale finishtijd aan te bieden waardoor mijn gemiddelde snelheid komt op 14.982 km/u.

Tijdens het wachten op de nakeuring Rakesh nog even helemaal schoon gesponst terwijl hij stond te eten. Ruim op tijd rustig naar de nakeuring gelopen maar we hoefden gelukkig niet lang te wachten. Bij de locomotie werd nog goed gekeken of hij goed liep met het been waar hij langs de boom geschaafd was maar daar was alles goed mee. Rakesh was klaar en helemaal goed, de topper! Bij de trailer ging hij eindelijk drinken en ook lekker staan doezelen. Niet moe.. maar voldaan, Rakesh weet dan dat het klaar is en gunt zichzelf eindelijk rust. Lekker een tijd bij hem gezeten tot we het tijd vonden om alles op te ruimen en klaar te maken voor vertrek. Nog even het hesje inleveren en een envelop voor de vetkaart en weer terug naar huis.

's Avonds kreeg ik te horen dat we het echt supergoed gedaan hebben. Met ons gemiddelde van 14.982 km/u waren we op de 4de plek geeindigd!!
Dat maakt me helemaal supertrots. Nog één klasse 2 te gaan en dan hebben we alle punten om klasse 3 te mogen starten.
Maar eerst deze week lekker rust. Lekker knuffelen, poetsen en wandelen!

Trainen op de Holterberg.

Gister zijn we met Rakesh naar de Holterberg geweest. Iets wat we al heel lang een keer wouden doen en bijna was het alsnog niet door gegaan.
Via de endurance was ik in contact gekomen met Kristel en samen hadden we het idee opgevat om een keer op de Holterberg te gaan rijden. Een datum afgesproken en het zou 10 Juni worden.
Ware het niet dat Irma met onze vorige trailerrit haar been beschadigd had en al 2 weken met een dikke knie rondloopt en dus kon mama niet mee met Irma.
Ik zou dus alleen gaan met Kristel en een vriendin van Kristel (Hanneke) en afgelopen week werd Kristel ziek.
Gelukkig wou Hanneke nog steeds wel mee ook al kenden we elkaar niet en wisten we ook allebei de weg niet daar. Op internet hadden we routes en kaartjes opgezocht en gister om 12u te paard gegaan voor ons avontuur.

Een kant gekozen om op te gaan en uiteindelijk na een kilometer of 10 weer bij de eerste kruising aangekomen.. Wel een erg kort rondje dus nu maar een andere kant op rijden. We zijn de route opgegaan die ook gebruikt word voor de endurance wedstrijd Haarle. Deze route had ik op mijn telefoon met GPS en was makkelijk te rijden. De paarden liepen lekker samen en de omgeving was prachtig dus we hebben echt genoten. Hoewel Rakesh niet vaak in de heuvels is geweest liep hij de heuveltjes hier met gemak en zoals dat hoort met goed gebruik van zijn achterhand. Ook had hij gelukkig weinig last van de stenige paden hier.
Onderweg veel gedraafd en dat houd hij al goed vol. Wanneer hij het draven moeilijk begint te vinden is het de oplossing om een stuk te galopperen want daarna draaft hij weer een stuk lekkerder. Dit is goed om te weten want dat kunnen we goed gebruiken op de wedstrijden.

Na totaal ruim 30 km, veel zand, stenen, heuveltjes en een paar keer verkeerd rijden waren we weer terug bij de parkeerplaats en hebben we hier de paarden nog even lekker verzorgd en nog wat na gepraat. De paarden stonden we fris bij en hebben nog even samen gegraasd op de parkeerplaats. Daarna hebben we allebei ons paard weer in de trailer gezet en zijn we terug naar huis gereden.

Thuisgekomen mocht Rakesh nog lekker even rollen in de cirkel terwijl wij alles op konden ruimen. Daarna heb ik hem op stal gezet waar hij met een voldaan koppie ging staan eten.

Deze week lekker rustig aan doen en 17 Juni gaan we voor de 2de keer een klasse 2 rijden en ditmaal in Renkum!

Een paar feitjes

Wist je dat..

- we in de maand mei 203km buiten hebben gereden..
- we in de maand mei 16 ritten door het bos hebben gemaakt
- we in de maand mei 21 keer gereden hebben over 31 dagen..
- we gemiddeld 50 a 60 km per week buiten rijden..
- we in 2012 tot nu toe al ruim 595 km hebben gereden..
- we in 2012 al 45 ritten door het bos hebben gemaakt..
- hiervan 2 x een wedstrijd was..
- het totaal aantal wedstrijd kilometers van mij en Rakesh 176km is..
- onze wedstrijdkilometers van dit jaar 80 km is in 2 wedstrijden..

Trainingsritje over de veluwe.

In de endurancesport leer je veel nieuwe mensen kennen. Zo kennen wij ook Heleen van stal "Fra Limgardur".
Al een paar keer waren we Heleen tegengekomen op wedstrijd en sinds een tijdje hadden we ook online contact en zo kwamen we op het idee om een keer samen te gaan trainen.
Zo gezegd, zo gedaan.

Gisterochtend hebben we Irma en Rakesh op de trailer gezet voor een rit naar Heerde, met ruim een uur rijden waren we daar aangekomen en konden we de paarden bij Heleen in de buitenbak zetten zodat ze de beentjes konden strekken.

Samen met ons reed nog een klant van Heleen mee op 1 van de ijslanders van Heleen waardoor we met een gezellig viertal op pad konden nadat we de paarden gezadeld hadden. Eerst gingen we door een tunnel onder de snelweg waarna we nog een stukje langs een rustig weggetje moesten voor we bij het eerste bospad aan kwamen. Heleen had voor ons een route over de veluwe uitgezocht van 20 km met mooie zandpaden, grindpaden tussen landerijen door en af en toe ook een stukje asfaltweg. De route was te volgen via bordjes met nummers van knooppunten. Hoewel de bordjes soms wat lastig te zien of te lezen waren hebben we de route toch goed kunnen vinden.

Al onze paarden vonden het erg gezellig en liepen dan ook zonder problemen afwisselend naast een ander of achter elkaar. We hebben veel gedraafd wat wel een goede training was voor mij en Rakesh, hij galoppeert veel liever buiten omdat dat makkelijker is en minder inspanning kost. Zijn draf buiten is minder sterk en word vooral zwaar als hij wat langer loopt en dan kost het mij ook meer moeite om hem goed te laten lopen. Toch heeft hij tot het eind de draf redelijk goed volgehouden, de laatste kilometers liep hij wel wat rommelig maar kon ik hem toch goed rijden. Toen we bijna weer terug bij de stal waren en gingen uitstappen vond hij toch wel dat hij nog niet klaar was en ging hij nog lekker lopen dansen. Bij Heleen op stal konden we de paarden lekker afspuiten en mochten ze daarna weer in de buitenbak lopen en natuurlijk even rollen. We hadden muesli meegenomen zodat Rakesh en Irma wat konden eten terwijl wij met z'n vieren nog even konden zitten en napraten met wat drinken erbij. We hebben erg genoten van de mooie omgeving en de gezellige rit. Nogmaals dankjewel Heleen voor je gastvrijheid en de leuke dag!!

Wil je meer weten over de stal van Heleen? Ga dan naar www.fralimgardur.nl Op deze site vind je alle informatie over Heleen haar paarden, de boerderij en de activiteiten die ze organiseert.
Je kan oa paardrijles bij haar volgen maar ook organiseert zij deze zomer een ponykamp bij Laag Soeren. Ook kan je natuurlijk bij haar een buitenrit maken op een paard van haar of je eigen paard en nog veel meer.

Endurance ABC deel 2

Vandaag heb ik weer 3 endurance begrippen uit mijn endurance ABC opgezocht.


D = Doping
Ook in de endurance hebben we wel eens te maken met doping. Op een klasse 1 of klasse 2 wedstrijd zal je niet gauw een dopingcontrole krijgen maar als je in het buitenland gaat starten en/of langere afstanden start zou het kunnen dat je te maken krijgt met een dopingcontrole. Belangrijk is dat je altijd goed nakijkt wat voor producten je paard gebruikt want zelfs in vliegenspray kan een ingrediënt zitten wat op de dopinglijst staat. Ook medicijnen hebben vaak ingrediënten die op de dopinglijst staan en hierbij is het dus ook belangrijk om aan je veearts te vragen hoelang je paard na gebruik van medicatie nog positief kan zijn bij een dopingtest.

E = Endurance
Endurance is het afleggen van een traject van een vastgelegd aantal kilometers binnen een minimale en maximale snelheid waarbij de conditie en de gezondheid van het paard het belangrijkst zijn. Voor, tijdens en na een wedstrijd worden de paarden door een dierenarts gecontroleerd. Binnen de endurance heb je 4 verschillende klasses met in iedere klasse wedstrijden over bepaalde afstanden. Klasse 1 is het laagst en gaat over 25 tot 39 km, hierna komt klasse 2 met afstanden van 40 tot 79 km, klasse 3 gaat van 80 tot 119 km en klasse 4 van 120 tot 160 km.
Iedereen begint bij klasse 1. Voor je door mag naar klasse 2 moet je eerst minstens 15 punten halen, dit zijn 3 punten per wedstrijd. Als je de wedstrijd goed uitrijd krijg je 3 punten. Bied je je paard op de P/A aan en heeft hij een hartslag boven de 60 slagen per minuut dan gaat er 1 punt af en dat is op de finish hetzelfde.
In de klasse 2 heb je nog maar 3 punten nodig. Hier krijg je dan ook maar 1 punt per wedstrijd wanneer je een wedstrijd goed uitrijd en maximaal 15km/u rijd. In de klasse 3 moet je ook weer 3 punten verzamelen voor je klasse 4 mag rijden. Ook dit gaat met 1 punt per goed uitgereden wedstrijd.

F = FEI
FEI staat voor Fédération Equestre Internationale en is de overkoepelende organisatie van alle nationale hippische bonden. De FEI is opgericht in 1921 met als doel het vormen van een internationale organisatie voor de paardensport.
Het FEI wil wereldwijd de groei van de paardensport stimuleren en organiseert wedstrijden binnen de traditionele disciplines waarvoor zij ook de promotie en administratie verzorgen.
Het FEI gaat voor:
- Eerlijkheid en gelijkheid. Er word geen onderscheid gemaakt tussen man of vrouw.
- Samenwerking met het paard op basis van vertrouwen en respect.
- Respect voor de omgeving.
- Respect voor het paard, het welzijn van het paard staat voorop.