Eerste wedstrijd dit seizoen in Ommen

Zondag was het dan zover. Onze eerste wedstrijd dit seizoen.. Alle spullen waren al ingepakt en om half 6 ging onze wekker om aan te kleden, te ontbijten laatste dingetjes in te pakken en daarna Rakesh op te halen.  Binnen 5 minuten stond Rakesh op de trailer en konden we op weg naar Ommen waar de wedstrijd plaats vond.

We waren er mooi op tijd, Rakesh mocht nog even in de trailer blijven staan zodat wij rustig naar de voorbespreking konden en de vetkaart en hesje op konden halen. Daarna Rakesh uit de trailer gehaald en alles bij elkaar gepakt voor de voorkeuring. Alles was helemaal goed dus we mochten van start!

In het begin was het nog wel wat spannend en raar en waren er een paar dingen die hij zogenaamd eng vond, maar eenmaal op stoom ging Rakesh heerlijk lopen. De eerste lus hadden we een paar stukken waar we langs de weg moesten dus hebben we hier veel gedraafd en enkele stukken zandweg even een galopje gepakt voor de afwisseling. Eenmaal lekker aan het lopen hadden we een draftempo van ruim 17 km/u wat goed uit te zitten was en ook voor hem heerlijk liep. Zo zijn we de eerste ronde door gedieseld, bij de groompunten rustig in stap gekoeld, in galop over de archemerberg en ondertussen genieten van de mooie omgeving en mijn superpaard.

Tot een paar honderd meter voor de vetgate blijven draven, daarna een stukje gestapt en afgestapt. Gelijk aangeboden bij de vetgate en ook gelijk goed met een hartslag van 59. Wel hoog dus maar even later bleek dat hij nog moest plassen en dat deed hij dus ook uitgebreid even nadat de rest van zijn waardes gecontroleerd waren. Onze rusttijd ging in dus lekker vanalles te eten bij Rakesh neer gezet en voor mezelf ook. Dan is een halfuur zo om dus ook gauw weer gezadeld en we mochten ook gelijk alweer op pad.

De tweede ronde was het doel het tempo wat hoger te leggen dus zodra het kon lekker laten galopperen en Rakesh kreeg er goed zin in! Op sommige stukken ging het tempo echt aardig omhoog en hadden we een snelheid van zo'n 25 km/u en hoger. De paden waren hier ook erg geschikt om lekker te galopperen. In een vlot tempo genoten van het 2de rondje, nog een klein stukje verkeerd gereden met een paar anderen omdat er wat lintjes mistten maar al gauw hadden we de goede weg weer gevonden en konden we weer verder. Al gauw waren we weer vlakbij het wedstrijdterrein en moesten we de laatste paar honderd meter stappen, bij de finish konden we weer bijna gelijk aanbieden en waren we goed met 52 als hartslag. Gelukkig hadden we Rakesh al afgezadeld want terwijl we wachtten tot we de vetkaart terug kregen ging hij gelijk liggen rollen.




Terug bij de trailer ging Rakesh lekker staan drinken en daarna ook lekker eten. Ondertussen konden we hem even afsponsen zodat hij voor de nakeuring weer redelijk schoon was. Op de nakeuring was ook alles goed alleen had hij niet zoveel zin meer dus het voordraven ging niet echt netjes dus de volgende keer even iets van een zweepje ofzo meenemen zodat hij netjes naast me loopt.
Verder ben ik echt supertevreden. Rakesh heeft netjes gelopen, was lekker relaxt en heeft zelfs gedronken na de finish en we zijn beloond met een 3de plaats!

Hartslag en trainen

Het was even weer een paar weekjes stil bij ons maar we zijn er nog steeds hoor! Ondanks dat het nog steeds niet echt lekker lente weer is zijn we al weer druk aan het trainen en eigenlijk zouden we afgelopen weekend 24 maart onze eerst wedstrijd van het seizoen rijden. Alles was ingepakt en klaar. Behalve Rakesh, want hij weigerde 's ochtends de trailer in te gaan. Toen hij er uiteindelijk in stond was het al veel te laat en zouden we nooit op tijd aankomen dus hebben we maar voor het idee een rondje gereden met de trailer en ons helaas moeten afmelden voor de wedstrijd.
De volgende wedstrijd op de planning is Ommen 28 april, voor de tijd gaan we nog een keer oefenen met laden en ergens anders rijden zodat het laden tegen die tijd hopelijk een stukje soepeler gaat!

Wel heb ik weer wat leuks wat hopelijk veel meerwaarde heeft voor onze trainingen namelijk een Garmin forerunner GPS horloge en nieuwe hartslagsensoren voor Rakesh. Met deze 2 dingen is het mogelijk om naderhand alle gegevens na te kunnen kijken op de computer in een hele mooie grafiek. Onder het rijden hoef ik nu niet steeds op mijn horloge te kijken om te zien wat zijn hartslag is of de hersteltijd. Zo nu en dan bekijk ik onderweg de waarde maar eenmaal thuis kan ik heel makkelijk de hele rit analyseren hoe zijn gedrag was en wat de invloed daarvan is op zijn hartslag. De afgelopen paar dagen heb ik met sensoren gereden om te zien hoe Rakesh ervoor staat en een beetje te kijken hoe zijn gemiddelden zijn.

Hieronder zie je 3 grafiekjes van ritjes van de afgelopen dagen:

Maandag 25 maart heb ik de eerste 10 minuten in de buitenbak gestapt en gedraafd en daarna hebben we alleen een rondje buiten gereden. De scheiding van beide dingen is aangegeven met de verticale rode streep.  De uitschieters in zijn hartslag zijn schrikmomenten door de wind of andere gekke dingen maar verder is hij redelijk normaal. Niet heel stabiel maar voor het eerst in je eentje naar buiten met deze wind is toch wel spannend...

Dinsdag 26 maart gingen we voor een langer ritje met z'n twee. Rakesh was in het begin erg gek en fris en dat is ook duidelijk te zien aan de wat hogere hartslag voor het staptempo (+/- 6km/u). Eenmaal onderweg en aan het draven zie je dat de hartslag aardig stijgt en daalt met de snelheid mee waaraan je goed kunt zien hoe makkelijk hij hersteld en aan het eind nog een uitschieter omdat hij even moest schrikken.

Woensdag 27 maart hebben we nog een iets groter rondje gemaakt. Weer een wat hogere hartslag in het begin vanwege zijn enthousiasme maar al gauw weer een hartslag die netjes daalt en stijgt met ons tempo mee. Geen idee of het toeval is maar eenmaal in ons vertrouwde gebied werd zijn hartslag nog wat lager/stabieler (va 6 km) en bleef zo tot het eind van de rit (op 1 uitschieter na maar wat wil je met weides bemestende tractors)

Op deze manier kan ik dus naderhand alles nakijken en ik hoop dat ik hier veel aan ga hebben en het meerwaarde heeft voor mijn trainingen. Sowieso blijf ik de komende tijd nog gegevens verzamelen om een goed beeld te krijgen van zijn hartwaardes in iedere gang en zijn herstel tijden zodat ik aan de hand hiervan kan gaan uitbouwen en bijvoorbeeld intervaltrainingen of galoptrainingen toe kan voegen aan onze training.
Wij gaan gauw weer verder trainen zodat ik binnenkort vast meer over onze vorderingen kan vertellen!

Een nieuw seizoen.

Ook al ligt er in sommige delen van Nederland nog sneeuw en is de grond overal nog bevroren, het nieuwe endurance seizoen begint al bijna weer. De wedstrijddata en het nieuwe wedstrijdreglement zijn bekend en sinds een paar weken hebben de paarden geen vakantie meer. Helaas gooide de vorst roet in het eten en zijn we nu alleen nog maar aan het stappen, erop of aan de hand. Nu nog kleine stukjes maar ik hoop dat we dat snel uit kunnen gaan breiden nu ze het buiten stappen een beetje gewoon zijn. Nog harder hoop ik dat het gauw weer gaat dooien zodat we weer kunnen gaan draven en de conditie weer opgebouwd word.

De komende weken zal dus vooral bestaan uit training opbouwen en gaan kijken naar een goede, globale wedstrijdplanning en een alternatieve planning (plan B).  De bedoeling is dat we onze eerste wedstrijd dit seizoen in Kootwijkerbroek gaan starten op zondag 24 maart, waarschijnlijk rijden we hier een lange klasse 1 van 31 km maar dat staat nog niet vast.

Klein jubileum.. 2 jaar!

Even een klein berichtje.. want sinds deze week is Rakesh officieel 2 jaar van mij. Eigenlijk was Rakesh in November al bij mij maar toen verzorgde ik hem alleen en moest ik de beslissing nog maken of ik hem wilde kopen en kon onderhouden.
Maar ik mag nu wel zeggen dat hij al 2 jaar mijn beste vriendje is!

En ik hoop dat hij nog lang bij me mag blijven <3

Terugblik op 2012

Inmiddels zijn we alweer halverwege December en stevenen we af op een nieuw jaar. Maar afgelopen jaar hebben we veel gedaan en ook weer nieuwe dingen bereikt en dat is altijd leuk om even op terug te kijken.

Begin van het jaar besloten we te verhuizen naar een andere stal. Terug naar ons oude vertrouwde bos. Eind Februari was het zover en verhuisden de paarden naar hun nieuwe maar tegelijk bekende plek, mooi op tijd voor het wedstrijdseizoen en dus konden we nog een aantal keer lekker trainen in het bos. Niet lang daarna sloeg het Rhinovirus toe en ookal was er bij ons in de buurt niks toch werden we verplicht op het erf te blijven met de paarden. Gelukkig werd dat verbod ingetrokken kort voor onze eerste wedstrijd en konden we ook nog een paar keer het bos in ter voorbereiding op die eerste wedstrijd.

Deze eerste wedstrijd was voor ons de korte klasse 1 in Kootwijkerbroek. Een leuke wedstrijd om mee te beginnen en te kijken hoe het met de conditie van Rakesh staat (waar uiteindelijk niks mis mee bleek te zijn na een winter niks doen). Rakesh was zoals altijd enthousiast maar ook relaxt. De 26 kilometer liep hij makkelijk uit. Onderweg hadden we alleen de P/A om te stoppen en konden we de hele rit lekker door rijden. Uiteindelijk zijn we hier 9de geworden met een snelheid van 11,954 km/u.  Een goede eerste wedstrijd dus en dat geeft goede zin voor de volgende wedstrijd want het was de bedoeling om nog 4 klasse 2 wedstrijden te starten.


Ons klasse 2 debuut reden wij een maand later in Ommen (53 km), dezelfde wedstrijd waar we een jaar eerder onze eerste klasse 1 reden. In een jaar al zoveel verder besefte ik na de tijd want een jaar daarvoor was onze eerste endurance rit een rit van ruzie en communicatie problemen. Rakesh besliste wat hij wou en ik had daar niks mee te maken vond hij. Gelukkig gaat het nu heeeel anders. Lekker vlot van start gegaan en hem ook lekker laten lopen. Na een tijdje met een paar anderen samen gereden tot de vetgate en na de vetgate weer even met een ander verder gereden maar later toch alleen door gegaan omdat Rakesh toch graag wat meer tempo wilde maken. Uiteindelijk leken we toch wel harder te rijden dan ik in eerste instantie had gedacht dus moesten we wat tempo terugnemen en konden we uiteindelijk finishen met een snelheid van 14.665 km/u en uiteindelijk bleek dit zelfs een 5de plaats waard te zijn. Onze eerste punt in de klasse 2 was binnen! Wat was ik trots en wat hebben we veel leuke reacties gekregen op dit super debuut.


Na een week rust en nog een paar weken doortrainen volgde in Juni onze 2de klasse 2 in Renkum (54,7 km). Ook Renkum hadden we het jaar ervoor gereden en was voor hem bekend terrein. Na een iets lastige start vanwege enge tenten en spandoeken konden we weer vlot doorrijden met stukken draf afgewisseld met stukken galop en dan ben je zo bij de vetgate. De vetgate was op het terrein en Rakesh vond het even vreemd om hier weg te gaan maar eenmaal op het zandpad was het prima. Na een domme schrikactie van Rakesh lag ik er naast maar kon zo weer opstappen en verder met onze 2de ronde. Ook deze ronde ging weer erg lekker hoewel hij het laatste stuk toch wat lastiger vond nu we alleen reden maar met behulp van onze grooms kwam hij er wel weer doorheen en konden we zelfs nog het laatste stuk galopperen. 2km voor de finish zijn we gaan draven en een km voor de finish gaan stappen en bij de finish hadden we zelfs nog tijd over om hem rustig af te zadelen en te koelen voordat we echt aanboden. Dit bracht onze snelheid uiteindelijk op een 14.982 km/u en daarmee een 4de plaats! Weer een punt binnen dus.

Op naar onze laatste punt in de klasse 2 was de wedstrijd in Drents Friese Wold de volgende op de planning ware het niet dat 2 weken voor die wedstrijd Rakesh ineens met 4 enorm dikke benen stond. Stress!! want wat was er met hem aan de hand? Hij was niet kreupel maar wel stijf maar liep nog steeds met alle enthousiasme wat hij had ook al was het hartstikke warm. Op een ochtend stond hij er zo sipjes bij dat ik de veearts heb laten komen. Zij heeft hem nagekeken en toen bleek dat hij koorts had en wel 42 graden! Wat voelde ik me dom.. Dat ik dat niet zelf kon bedenken, gelukkig waren we er nog gewoon op tijd bij en heeft ze Rakesh koortsremmer en pijnstiller gespoten en moest hij met een paar dagen wel opknappen. Gelukkig kon ik die periode de meeste dagen 's ochtends en 's middags komen en tussendoor naar m'n werk. Iedere ochtend kwam ik hem even poetsen, z'n stal doen en even wandelen, dan door naar mijn werk en 's middags weer terug en weer knuffelen en nog even wandelen of erop en een stuk stappen. 2 dagen nadat de veearts was geweest voor hem zou ze nog een keer komen en gelukkig was hij die dag al goed opgeknapt. De dikke benen waren weg en hij was weer een stuk beter te pas en hoefde ze niet nogmaals medicatie te spuiten.
Gelukkig was hij weer beter maar Drents Friese Wold werd dus niks voor ons. Rustig aan zijn we maar weer verder gaan trainen en ondertussen maar kijken wat we dan konden rijden want die laatste punt in de klasse 2 moest er toch echt wel komen dit jaar.

Uiteindelijk leek Grolloo in September ons een geschikte wedstrijd. Helaas dacht Rakesh daar anders over. Op de dag van vertrek vertikte hij het om de trailer in te gaan terwijl hij anders binnen 5 minuten op de trailer staat. Minstens 20 minuten zijn we bezig geweest voor hij erop stond maar toen konden we ook vertrekken. Met deze 20 minuten hadden we helaas wel kostbare tijd van onze best wel strakke planning verspilt. Eenmaal aangekomen op het terrein waren de taken verdeeld en ging iedereen gauw doen wat hij/zij moest doen zodat we toch snel konden starten. Uiteindelijk na aardig wat gedoe zoals Rakesh die zich verstapt met voordraven maar zich gelukkig snel herstelde, vertrokken we 10 minuten na de massastart. Helaas was de motivatie bij Rakesh ver te zoeken die dag en dieselden we dus maar rustig door de eerste lus. Op de vetgate lekker genoten van onze rust en na een halfuurtje weer verder. Gelukkig kregen we bij het vertrek de vraag van iemand of ze met ons mee mocht rijden. Ze reed op een hengst en voor de eerste keer was hij alleen maar dat ging niet. Samen hebben we de 2de lus gereden en eindelijk kwam er wat tempo en enthousiasme bij Rakesh naar boven. De 2 heren liepen heerlijk samen en uiteindelijk verliep deze 2de lus lekker vlot en konden we ook nog een paar mensen inhalen. De finish verliep ook makkelijk en geheel onverwacht eindigden we op een 3de plaats met een snelheid van 13,864 km/u en hoewel het niet heel makkelijk ging was wel onze 3de en daarmee laatste punt in de klasse 2 ook echt werkelijkheid!
Ons doel was behaald, Rakesh en ik zijn startgerechtigd voor de klasse 3. Met het behalen van dit doel ging voor Rakesh zijn vakantie in. Eerst een poos rust om te herstellen en daarna lekker dressuurmatig rijden, gewoon leuke, gekke dingen doen en lekker voor ons plezier buitenrijden. Tenminste zo zag ik ons de winter wel doorkomen ware het niet dat door omstandigheden de paarden alweer moesten verhuizen zoals ik een paar weken terug al vertelde in mijn vorige blog.

Inmiddels staan we nu een maand op onze nieuwe stal maar de paarden voelen zich meer thuis als eerder. 's Ochtends na hun hooi en brok gaan ze samen de wei op, weer of geen weer, daar hebben ze ook hooi en natuurlijk de restjes gras die er nog staan. 's Middags als wij komen doen we hun stallen en evt mesten we de wei uit waarna we de paarden ophalen en evt wat gaan doen maar als dat niet uitkomt vinden ze het ook prima als we ze op stal zetten. Daar gaan ze lekker verder met hooi eten en lopen ze niet te zeuren om aandacht ofzo. Ook het in de wei staan vinden ze prima en staan ze rustig de hele dag zonder dat ze aan het hek komen staan omdat ze naar binnen willen. Vaak tegen een uur of 5 als het wat slechter weer is komen ze toch wel graag als je eraan komt maar zeuren doen ze niet.
Zelf heb ik ook meer rust in mn hoofd gekregen, ik slaap beter en kan Rakesh met een gerust hart achterlaten. Sinds we hier staan en hij zijn rust gevonden heeft kan ik hem gewoon longeren op stemcommando's terwijl ik voorheen vaak een zweep nodig had. Ik ben benieuwd hoe het gaat als we vaker gaan rijden. Toevallig hebben we gister weer eens gereden en na even longeren kon ik er zo op en hebben we even lekker gereden.
Wij voelen ons heerlijk hier en ik hoop dat dit voor een goede start van het nieuwe jaar en nieuwe enduranceseizoen zorgt!

Bij deze wil ik ook al mijn lezers vast heel fijne kerstdagen wensen en een gelukkig nieuwjaar!!

   

En weer verhuizen..

Nog geen jaar geleden verhuist naar de stal waar we vroeger ook hadden gestaan. Daar weer heerlijk onze plek gevonden en dat gold ook voor de paarden. In het begin was het uiteraard nog wel wat spannend soms maar na een paar weken vonden ze het geweldig. Het bos in met ze was werkelijk genieten, ze bloeide gewoon weer op en werden een stel onbehoorlijk blije, gekke, springerige paardjes als we met ze aan het rijden waren. Dan zie je ineens je paard weer langzaam veranderen van een blij ding naar een paard wat wel loopt te huppelen en dansen maar dan uit frustratie en spanning. Iedere stap die je zet op stal of het erf word gevolgd door dat koppie wat je bijna dwingt om hem weer uit de stal of paddock te halen. 

Dan moet je toch maar die beslissing maken, wat is goed voor je paard. 

Via een vriendin kwam ik op een leuk stalletje waar nog 2 plekjes vrij waren. Mooie ruime stallen met vlas en genoeg hooi om te eten (zo'n 3 a 4x per dag) rond half 10 na het hooi en brokjes op een graswei en 's middags rond 4 a 5 uur weer op stal met een bult hooi. Tegen 6u weer brokjes en 's avonds voor het slapen nog wat hooi. Af en toe gaan ze wat eerder naar binnen en dan krijgen ze rond brokjestijd nog wat hooi. 

Wel alleen een buitenbak om te rijden maar dat moet dan maar. Op zo'n moment kies je toch voor je paard. 

Gelijk alles afgerond en vastgelegd, 1 december zouden we erheen gaan. De volgende dag op stal onze stalling opgezegd. In eerste instantie prima maar omdat we een maand opzegtermijn hadden zouden we tot 31 December moeten blijven. Vanwege omstandigheden wilden we toch echt 1 December weg wat uiteindelijk mocht maar December zouden we dan moeten betalen. 

Allemaal prima.. tot je enkele dagen later 's middags een brief krijgt dat je wegens omstandigheden 24u de tijd krijgt om je spullen te pakken en je paard van het erf af te halen. Wat moet je dan.. eerst maar vanalles overlegd en 's avonds terug naar stal, alle spullen in de trailer pakken en mee naar huis nemen behalve spullen die we nodig hebben om te rijden want ons plan was om rijdend naar de nieuwe stal te gaan. De volgende dag ben ik naar de nieuwe stal gegaan om het verhaal uit te leggen en de stallen klaar te maken. Daar alles doorgepraat, nog een keer heen en weer gereden voor de laatste spullen zoals dekens die ze nog ophadden. Terug naar stal waar mama ook was en samen de paarden gezadeld op voor een best wel spannend ritje. Irma was erg braaf maar Rakesh had zoveel last van de spanning. Het eerste stukje hebben we aan de hand gelopen en daarna via een grote steen opgestapt en verder gereden. Rakesh voorop helaas ging dat niet. Een stuk verder kwamen we een grote vrachtwagen tegen waarvan hij compleet ging panieken door alle spanning.. Eraf dus maar, Rakesh gekalmeert en verder gelopen. Alles wat langs kwam aan auto's was spannend en moest hij weer om springen. Ik denk dat ik toch zeker wel een kilometer naast hem heb gelopen voor hij eindelijk rustig werd en de spanning weg was. Auto's waren niet meer eng en tractors ook niet. Zo kende ik Rakesh tenminste. Op een zandpad nog even gewacht tot een koetsje gepasseerd was en toen opgestapt. Braaf bleef hij staan en konden we verder rijden. De rest van de weg heeft hij netjes voorop gereden of naast Irma. Op stal aangekomen werden we hartelijk ontvangen door 1 van onze stalgenootjes en de eigenaar van de stal. Gauw de paarden daar afgezadeld en in hun lekkere schone stalletjes gezet waar ze lekker hooi en muesli hadden om te eten. Nog even gekletst en spulletjes opgeruimd en daarna de paardjes met rust gelaten. 

De volgende ochtend kon ik gelukkig wat later beginnen op mijn werk zodat ik zelf mee kon helpen met buitenzetten. Wat was Rakesh blij galopperend en bokkend ging hij door de wei heen samen met Irma. Na een paar rondes vond Irma het wel genoeg en ging ze staan grazen. Niet veel later was Rakesh ook uitgeraast. Inmiddels een week later zijn ze gewend aan het op de wei staan. Wel moet Rakesh regelmatig nog even uit z'n dak gaan en gaat hij aan het rennen. 

Er is veel rust in gekomen, wel vinden ze sommige dingen nog spannend maar dat is niet erg. Ze hebben ook tijd nodig om te wennen. Ons geeft het ook veel rust, de paarden staan er goed bij en krijgen genoeg te eten de hele dag door. 

Fysiotherapie

Een poosje geleden kwamen we op een open dag in gesprek met een dierenfysiotherapeute. Behalve honden behandelde zij ook paarden. We hebben een heel leuk gesprek met haar gehad en besloten haar waardebon mee te nemen voor een gratis controle van je dier. Wat in ons geval dus voor de paarden was.
Een paar weken geleden hebben we contact op genomen en een afspraak gemaakt. Inmiddels is die afspraak alweer een ruime week geleden.

Allebei onze paarden zijn door de fysiotherapeute nagekeken en de kleine dingetjes heeft ze ook behandeld. Ze begon met de controle bij Irma. Als eerst werd door enkele vragen een paar algemene dingen genoteerd en vroeg ze of je ergens problemen mee had of iets tegenkwamen in de omgang en het rijden. Irma werd hierna van kop tot staart nagekeken op problemen in de spierspanning of de gewrichten. Ook hiervan werden eventuele bijzonderheden genoteerd waarna ze even aan de longeerlijn links en rechtsom moest lopen. Het zadel werd ook nagekeken en de ligging ervan maar dit was allemaal prima.
Na dit alles kregen we een korte uitleg wat ze had gezien en heeft ze Irma verder nagekeken en de kleine mankementjes behandelt. Irma had oa een aantal wervels in haar hals die wat vast zaten  maar met een stevige massage was dit makkelijk opgelost. In eerste instantie vond Irma het maar wat raar maar toen ze eenmaal doorhad dat het best lekker was kon ze zich ook ontspannen.

Hierna was Rakesh aan de beurt en ook over hem werd het formuliertje met algemene vragen ingevuld en werden de problemen doorgepraat. Eigenlijk heb ik weinig te klagen over hem maar had voor mezelf een paar kleine dingen die ik toch graag wilde weten. Na een korte controle van alle spieren en gewrichten mocht hij ook even aan de longeerlijn lopen. Hij werd wel een beetje overenthousiast maar liet netjes alle gangen zien.
Mijn grootste vraag was eigenlijk of zij iets kon vinden waardoor hij moeite heeft met het galopperen op de rechterhand en verder was ik benieuwd of mijn zadel goed paste. Na het controleren van het zadel en de ligging bleek dat het zadel goed past maar te lang is waardoor hij last had van zijn rug, dit was makkelijk te verhelpen maar voor langere afstanden moeten we toch een ander zadel.
Na Rakesh uitgebreid nagekeken en gemasseerd te hebben bleek dat ze niks kon vinden waardoor Rakesh moeite kon hebben met het galopperen op de rechterhand wat ze zelf heel vreemd vond. Wel was zijn bespiering nog iets scheef en hebben we als uiteindelijke conclusie gekregen dat rechtsom qua bespiering zijn zwakkere kant is waardoor het galopperen moeilijker is (een reden die ik wel verwacht had).
Ook hij had in zijn hals enkele wervels die iets vast zaten dus die werden weer los gemasseerd.
Rakesh vond alles erg interessant wat ze met hem aan het doen was en draaide zijn hoofd dus af en toe zo ver bij dat hij kon zien wat ze bij zijn rug en flanken aan het doen was.
Nadat Rakesh ook gedaan was wilde ze mij ook even nakijken om te zien of de problemen met galopperen vanuit mij kwamen. Uit haar testjes bleek dat mijn rechterkant sterker is en mogelijk kan het zijn dat ik dus Rakesh wat in de weg zit met aangalopperen. Voor mij dus iets om beter op mijn houding te letten en zeker met het aangalopperen.

We kregen voor beide paarden de complimenten dat ze er goed uit zagen en ontzettend soepel en los waren. Het eerste wat ze zei bij het nakijken van Rakesh was dat hij erg soepel in zijn hals was en dit was tevens iets wat onze instructrice ook opmerkte de eerste les.

Het onderzoek van de fysiotherapeute was erg leerzaam en leuk om te zien. Een preventief onderzoek is erg nuttig om erachter te komen hoe je paard erbij staat en na deze ervaring lijkt het ons wat om de paarden toch minstens 1 keer per jaar na te laten kijken.

Lijkt je na dit verhaal het ook wat om je paard te laten controleren dan zeg ik:  "Doen". Onze paarden zijn nagekeken door Dominique Frohoff van http://www.fysio-voor-dieren.nl en ik kan haar zeker aanraden, qua prijs is het goed te doen en ze gaat goed met de paarden om, is vriendelijk en geduldig. Wil je meer informatie ga dan naar haar site of kom komend weekend (10 november tussen 11 en 4) naar de open dag van Dierenkliniek Enschede aan de Brinkstraat want hier staat zij ook.