Weekendje Kootwijkerbroek

Afgelopen weekend zijn we op zaterdag afgereisd naar Kootwijkerbroek om hier gezellig een nachtje te overnachten en zaterdags de 17de de wedstrijd te rijden.
Voor Rakesh was deze wedstrijd alleen maar om kilometers te maken en ons nieuwe zadel op wedstrijd te proberen, maar we gingen niet voor niets! We ging voornamelijk mee als support voor ons endurance maatje Aileen en paard Dushi. Voor haar was dit haar eerste klasse 2 en na al twee keer afgekeurd te zijn zag ze er best tegenop dus hebben Rakesh en ik haar de wedstrijd door geholpen en allerlei nuttige tips en trics meegegeven.

Waar ik zelf tegen op zag was het overnachten, voor ons niet dan.. maar met name Rakesh. Afgelopen keer in Grolloo ging dat niet volgens plan. Gelukkig dit keer in Kootwijkerbroek was er niks aan de hand. Hij had een fijn stalletje en het was er heerlijk rustig, meneer draak had goed geslapen, netjes gedronken *yeeeh* en was behoorlijk aan het stuiteren 's ochtends. Gelukkig konden we de hele dag gebruik maken van de stal dus af en toe kon hij even terug om tot rust te komen. Op stal rustig kunnen poetsen en vlechtjes maken en later ook heerlijk rustig kunnen zadelen.
Daarna naar de start gelopen en ons voorbereid. Het was nog rustig gelukkig en Rakesh leek mooi relaxt.
Een rustig plekje op gezocht om op te stijgen en hup erop.. helaas ging dat niet volgens plan en lag ik er bijna sneller naast als dat ik erop zat omdat Rakesh ineens een rodeo-actie begon. Altijd blij dat mijn moeder hem nog extra vast heeft ik was rustig blijven hangen en stond al gauw weer met 2 voeten op de grond zodra hij rustiger werd. Op voor poging 2 en toen ging het wel goed al was hij nog erg fris. Lekker los gaan draven en ineens had ik zomaar m'n dressuurpaard bij me!

En dan is het tijd voor de massastart, achter de auto aan rustig achteraan met alles mee. Rakesh is altijd overenthousiast dus moet hem altijd goed inhouden, maar uiteindelijk word hij wel rustig en al kwebbelend zijn we in een constant tempo doorgereden, tussendoor op de groompunten even koelen en weer lekker verder. Na een hele poos draven eindelijk een heel stuk galop gedaan en daar werden de paardjes echt weer even wakker van. Eerst moest er geraced worden maar al gauw toch de rem erop gezet, Rakesh voorop en in een normaal galoptempo verder. Dan ben je zo weer een paar km verder, weer gaan draven en een km voor de vetgate gaan stappen. Rustig de tijd genomen en aangeboden. Beide paardjes waren goed dus lekker de rust gepakt. Het waaide ontzettend dus paarden goed ingepakt met dekens om ze warm te houden, als het zo koud is duren 40 minuten wel erg lang maar al gauw zadel er weer op, losstappen en gaan.
Omdat het eerste rondje vrijwel perfect was gegaan met goede waardes enz wilden we het tweede rondje precies zo rijden, dus weer lekker begonnen met draven in een mooi constant tempo. Paardjes hadden er nog steeds zin in dus dat was super. Het ging zo lekker dat we nu al eerder een galopje in hebben gezet en dat vonden de paarden ook fijn.
Na onze lange galop over de prachtige paarse hei gingen we het bos weer in en kwamen we ineens een ponygroep tegen op buitenrit. Rustig gepasseerd en bleek dat er een meisje van hen van haar pony gevallen was en ze lag een stukje verder op het pad. Ook hier rustig langs en toch maar even de organisatie gebeld want er zouden nog veeeel meer ruiters langs komen en ideaal is dat niet. In een rustig drafje doorgegaan tot 1 km voor de finish. Hier weer gaan stappen om de paarden snel en goed aan te kunnen bieden. Rakesh was al snel goed en Dushi na even koelen gelukkig ook! Aangeboden en allebei natuurlijk goed, natuurlijk restte alleen de nakeuring nog dus lekker gaan verzorgen en na een halfuurtje weer aangeboden en ook nu beide weer goed (alleen Rakesh had een hogere hartslag maar meneer wilde niet plassen buiten in de wind, eenmaal op stal ging hij netjes staan plassen).
Voor Rakesh is dit natuurlijk niet uitdagend genoeg maar hij heeft Dushi wel super begeleid en meestal ook het goede voorbeeld gegeven en met daarbij alle tips en trics heeft Aileen haar eerste punt verdiend in de klasse 2!
Als kers op de taart mocht Aileen ook nog naar huis met een 4de plaats! Rakesh en ik waren direct na haar op de 5de plek geeindigd. Een prachtig resultaat dus op een heel gezellige dag. 

Rakesh weer in actie!

Eindelijk goed bericht na het laatste bericht over het trailerladen wat niet ging. Bij Rakesh was het kwartje eindelijk gevallen en met een paar keer oefenen kwamen we van erop lopen en staan naar erop lopen, staan, stang erachter en zelfs de klep dicht en een stukje rijden.

Vrijdag 13 juni was het dan zover.. nu moest het voor 't echie. Rustig begonnen zoals altijd, kleine oefeningetjes om hem weer vertrouwd te maken en na ongeveer 45 minuten was hij er klaar voor en stond ie netjes op de trailer te eten met de klep dicht. Op weg naar Endurance Grolloo 2014!
Aangekomen op het terrein was het nog best rustig dus een mooi plekje gezocht en vervolgens Rakesh van de trailer gehaald om even wat rond te lopen en te eten. Voor hem hadden we een stal gereserveerd waar hij kon slapen dus na een tijdje hebben we hem daar maar gezet zodat hij rustig wat kon eten en even kon wennen. Vetgate alvast klaargezet en daarna spullen uitgezocht die we nodig hadden waarna we gezellig met een aantal mensen bij elkaar zijn gaan zitten eten en natuurlijk nog even het voetbal hebben gekeken.
's Avonds bleek dat Rakesh en buurman en tevens rijmaatje Magnum allebei niet wilden drinken op stal, blijkbaar was het water uit de automatische drinkbak niet lekker of was het hen te onrustig op stal maar drinken deden ze niet..
Shit.. denk je dat je er bent met alleen trailerladen oplossen krijg je zo'n probleem. Gelukkig was er op het terrein een grote drinkbak dus zijn we voor het slapen nog 2x naar die bak gelopen waar we Rakesh en Magnum hebben laten drinken, want daar dronken ze wel!
's Ochtends na het voeren en aanmelden Rakesh weer van stal geplukt, hij had nog steeds niet gedronken op stal dus weer naar de bak op het terrein en even laten drinken. In het heen en weer lopen daar steeds weer langs gegaan in de hoop dat hij dan wel zou blijven drinken en we gewoon lekker konden rijden.
Rustig van start gegaan een paar minuten na de massa zodat we de rust er ook in konden houden. Het tempo wilden we rustig opbouwen en het doel was uitrijden voor de punten.
Met dat doel voor ogen zijn we al kletsend begonnen aan de 82 km, Rakesh en Magnum konden het goed vinden en liepen heerlijk samen en al dravend waren we toch vrij vlot de eerste ronde door! Rakesh begon in deze ronde ook al met drinken op groompunten! Yes met enkele litertjes per keer hebben is dat toch alweer mooi meegenomen.
Bij binnenkomst vetgate rustig de tijd genomen, nog wat laten drinken, goed koelen, dekentje erover vanwege de wind en rustig aangeboden. Alles was in orde dus lekker even rusten, eten en de spullen weer in orde maken voor lus 2.

Besloten deze lus bitloos in te gaan omdat Rakesh wel ontzettend braaf was. Eerst nog even met bitje erbij voor de zekerheid maar na een paar km op een groompunt bit eraf laten halen en aan het zadel gemaakt. Bitloos verder :D en hij bleef superbraaf en fijn te rijden en dan is het echt een toppaard!!
Deze lus wat meer tempo gemaakt galop waar het kon en de slechte stukken draven. Bitloos ging Rakesh nog beter drinken want dat is een stuk makkelijker. Ook op het waterpunt vond hij de rust om uit de bakken daar te gaan staan drinken! Magnum volgde zijn voorbeeld gelukkig en ging ook onderweg drinken!
Dat ze bleven drinken gaf een goed gevoel nadat ik 's avonds toch wel bezorgd was geweest dat we mogelijk niet konden starten of evt moesten stoppen onderweg als hij niet zou drinken.
Hoewel we als laatste van start waren gegaan begonnen we langzaam steeds meer mensen in te halen nu we wat meer tempo konden maken en eigenlijk waren we deze ronde ook vrij vlot door.
In de vetgate weer rustig de tijd genomen voor het aanbieden, eerst even afzadelen en koelen. Beetje drinken nog en aangeboden. Alles weer goed alleen de turgor iets verhoogd, er werd ons op het hart gedrukt goed op te letten dat hij bleef drinken maar na verteld te hebben dat hij goed dronk, ook onderweg was dat geen probleem.

En weer weg voor de volgende lus.

Na de rust weer op pad voor de laatste lus, Magnum was ook goed en mocht gelukkig ook weer met ons mee :) Deze lus was nog maar 20 km, echt de laatste loodjes dus maar zeker niet zwaar! Dit lusje was voor ons nieuw maar erg leuk om te rijden beide paarden hadden er nog zin in en begonnen vrolijk aan het laatste stuk. Nog steeds enthousiast en nog steeds blijven drinken onderweg.
Na de leuke finishfoto vorig jaar met Margje er nog bij vonden we dat we dit jaar toch ook weer een leuke finishfoto wilden. Met z'n 2 was hand in hand finishen een stuk makkelijker te realiseren maar dat moest dan uiteraard even uitgeprobeerd worden onderweg! Dat ging gelukkig prima dus lekker doorgereden naar het eind. Op de galopbaan een galopje in gezet en daar gingen we, hand in hand de finish over! Rakesh vond het sprintje wel erg leuk dus die zette nog even flink aan waardoor we net iets voor Heidi en Magnum over de finish kwamen en stonden we op plaats 4.
Rustig even wat uitgestapt en lekker afgezadeld zodat we Rakesh konden gaan verzorgen voor de nakeuring.
Goed gekoeld en afgesponst zodat hij weer lekker schoon was, daarna z'n fleecedekentje weer om. Even laten eten en drinken wat hij wilde maar al gauw vond hij het gras toch lekkerder dus zijn we rustig gaan stappen (met af en toe een hapje gras) om te zorgen dat z'n spieren soepel zouden blijven voor de nakeuring.

Netjes op tijd aangeboden voor de nakeuring, Rakesh stond lekker te relaxen terwijl een studente hem nakeek, alles was goed dus op naar de locomotie, de veterinair besloot een ridgeway trot te doen, dat wil zeggen dat ze de hartslag meten voor en na het voordraven en aan de hartslag het herstel aflezen, de hartslag na het draven moet onder een bepaalde waarde zijn om goed te zijn. Bij Rakesh was dat gelukkig prima in orde, voor het draven zat hij op 48 en na het draven 52 :) prima herstel dus.
Met Magnum ging het helaas niet zo goed. De waardes waren over het algemeen goed maar de hartslag wilde maar niet omlaag, niet goed dus.. op naar een veterinair en daar werd besloten dat Magnum aan het infuus moest, de hartslag bleef dalen en stijgen en ze konden er niet precies achter komen waarom. Na de hele middag aan het infuus voelde Mag zich gelukkig een stuk beter!

Ondertussen hadden wij al vanalles opgeruimd en zijn we uiteraard even naar de prijsuitreiking geweest. We zijn inderdaad geëindigd op de 4de plaats met een gemiddelde snelheid van 15,5 km/u, heel netjes dus en daarmee ook onze 3de en laatste benodigde punt binnen om klasse 4 te mogen starten!

 Uiteraard super trots op Rakesh, hij heeft het vochttekort van t niet drinken 's nachts weer goed aangevuld door goed te drinken onderweg. Verder was hij hartstikke goed te rijden en kon ik merken dat onze dressuurlessen ook goed zijn voor het buitenrijden, de communicatie tussen ons was daardoor erg goed en daardoor hebben we lekker bitloos kunnen rijden.

Eindsprintje na de finish

Plannen zijn er om in het water te vallen..

Plannen zijn er om in het water te vallen, toch?
We hebben al even niks meer van ons laten horen, niet dat er wat gebeurt is maar op het moment zijn we even met andere dingen bezig als wedstrijden rijden en trainen.
Begin dit seizoen bij onze eerste wedstrijd in Kootwijkerbroek wilde Rakesh niet meer de trailer op, uiteindelijk na 2u lang proberen stond hij dan eindelijk. Alsnog op weg naar Kootwijkerbroek maar helaas niet de afstand kunnen starten die ik graag wilde rijden.
Daarna gelijk maar besloten dat er nu toch echt iets moest gebeuren met dat trailerladen want zo kon het niet langer..
Zo gezegd, zo gedaan en een paar dagen later hadden we les 1 in trailerladen op de wijze volgens Parelli. Wonder boven wonder liep Rakesh na anderhalf uur les weer de trailer op. Enige wat ons nog restte was nu zelf verder oefenen tot hij vertrouwd genoeg was en hij weer gewoon mee kon.
Helaas bleek het erop lopen alleen maar stap 1 want na tig keer oefenen liep hij er braaf op en weer af en weer op enz maar blijven staan ho maar.. Nog maar een keer een lesje genomen voor wat tips en trics om te zorgen dat hij zou blijven staan maar dit lijkt toch moeilijker dan gedacht. Nu anderhalve maand later vanaf dat we begonnen zijn met oefenen loopt hij de trailer op, kan daar rustig blijven staan maar loopt door de druk heen wanneer hij er weer af loopt.. Wel blijft hij een pasje staan als je druk geeft maar de bedoeling is toch dat hij straks weer naar voren loopt zodra hij druk voelt.
Ik ben blij dat we weer zo ver gekomen zijn met trailerladen, maar af en toe word ik er ook wel een beetje hopeloos van dat dit laatste stapje zo enorm langzaam gaat..

Ik kan niet wachten om weer lekker op stap te gaan om te trainen en wedstrijden te rijden en alsnog onze doelen te behalen die ik voor dit jaar bedacht had.
Hopelijk dus gauw weer een verslagje van een wedstrijd! 

Nieuw jaar, nieuwe plannen, nieuwe doelen.

Inmiddels is het alweer februari en de winter lijkt aan ons voorbij te gaan. Heel optimistisch hoop ik dan ook dat we niet alsnog een koude winter krijgen in Maart ofzo, nee doe mij maar weer lente.
De afgelopen weken hebben we al lang genoeg na kunnen denken over nieuwe doelen en plannen en de zin om weer te beginnen met trainen is ook alweer goed aanwezig, nu alleen nog iets warmer weer zodat de bodem weer wat ontdooit.

We hebben natuurlijk niet stilgezeten de afgelopen tijd. De endurance training heeft op een laag pitje gestaan en we zijn fanatiek gaan dressuren. Vorig jaar begonnen we met om de week een halfuur les, de les is begin van de winter uitgebreid naar een uur omdat we tegen een aantal flinke hobbels in onze communicatie aan liepen. Met behulp van onze geweldige dressuurinstructrice zijn we weer uit die dip gekomen en loopt Rakesh beter dan ooit in de bak. Hij loopt zelfs zo netjes dat we ergens dit voorjaar een keer een dressuurwedstrijdje willen starten maar waar en wanneer zijn nog geen concrete plannen over.. dus to be continued..

Uiteraard bestond het rijden niet alleen maar uit dressuren en zijn we voor de variatie nog regelmatig buiten op stap geweest. Relaxte ritjes stonden voornamelijk op het programma en daarbij wilde ik gaan proberen of ik Rakesh ook bitloos kan rijden.

Blije oortjes van Rakesh

Als optoming heb ik gekozen voor een hackamore omdat ik verwacht met een touwhalster helemaal geen controle meer te hebben en we na een keer in de bak geprobeerd te hebben de sidepull ook niet echt handig vonden. Op het moment heb ik S-hackamore scharen omdat ik een constructie heb gemaakt waardoor ik deze kan combineren met een bit (en dat is erg handig als je niet weet of je paard op je optoming reageert in het grote bos).
Omdat ik vaak de vraag krijg.. waarom bitloos??? Nou Rakesh drinkt vrij lastig met een bit in en voor een endurance paard is drinken onderweg toch best essentieel. Hij snapt nu eindelijk dat hij kan drinken uit emmers als je hem die voorhoud of dat hij kan drinken uit plassen. Ik wil hem dat wat makkelijker maken en bitloos is drinken natuurlijk stukken makkelijker dan met bit.

Compleet overstappen naar bitloos is niet het plan, op het moment ben ik van plan een wedstrijd in eerste instantie met bit of evt de bit/hack combi te starten en wanneer hij rustig is en goed reageert verder te gaan zonder bit. 





En na al deze nieuwe plannen.. horen er natuurlijk ook nieuwe doelen bij voor dit jaar!
Als eerste maar ons lange termijn doel.. namelijk het AVS prestatie predikaat endurance behalen!
Dit prestatiepredikaat kan je aanvragen bij het AVS wanneer je klasse 4 bent met minimaal 3 winstpunten.. oftewel we moeten 3x een klasse 4 goed uitrijden.

De doelen voor het komende seizoen zijn wat simpeler namelijk:
- ..ons laatste puntje halen in de klasse 3 zodat we klasse 4 startgerechtigd zijn
- ..onze eerste klasse 4 starten en goed uitrijden!
- ..bitloos rijden op een wedstrijd. 
- ..en uiteraard weer een seizoen zonder blessures!

Als alles volgens plan gaat zullen we dit seizoen beginnen met als eerste wedstrijd Kootwijkerbroek op 23 Maart en hier een klasse 2 starten (waarschijnlijk 44 km)

Alles op een rijtje 2013

De laatste wedstrijd is vorige maand verreden en in zowel het verenigingskampioenschap als in de AVS endurancecompetitie zijn de winnaars bepaald. Oftewel tijd voor alle feiten op een rijtje.

Ook dit jaar begonnen we weer op een nieuwe plek. In november waren we verhuisd dus deze maand hebben we natuurlijk gevierd dat de paarden hier 1 jaar staan en het vooral erg naar hun zin hebben.
Ondanks dat ze het naar hun zin hadden gaf het verhuizen wel weer even problemen bij Rakesh.
Onze eerste wedstrijd dit seizoen zouden we rijden in Kootwijkerbroek (24 maart) maar helaas.. hij weigerde de trailer op te gaan, dus hebben we afgebeld. Nog even doorgegaan met laden om dit alsnog te overwinnen en ze daarna gewoon in de wei gezet. Flink balen maar vol moed weer verder!

Voor de volgende wedstrijd gingen we op naar Ommen! Trailerladen was geen probleem en het wedstrijdritme was ook weer gauw teruggevonden. Een nette vetkaart en een 3de plek met 14,725 km/u op de 59 km.

Hierna gingen we op naar het Drenths Friese Wold. Vorig jaar was Rakesh ziek toen deze in de planning stond maar dit jaar ging alles goed. We startten de 51 km en dit was tevens onze eerste massastart. Spannend..!! Goed uitgereden met een 2de plaats en 15,412 km/u gemiddeld.

Na DFW bleek Rakesh heel fit en kwam de eerste klasse 3 in de planning dus op naar Grolloo! Voor het eerst een extra vetgate en een extra rondje dus voor de gezelligheid een rijmaatje gezocht en die had ik in de vorm van Margje met haar topper Saar! In de laatste ronde sloot Heidi zich bij ons aan en reden we gezamenlijk over de finish! Wat een dag was dat, een 3de plekje op onze eerste 80 km en gemiddeld 15,117 km/u gereden.

Omdat het zo goed ging besloten 2 maand later nog een klasse 3 te starten maar tussendoor eerst nog spontaan Kootwijkerbroek 2 gestart. Zo'n korte klasse 2 *44 km) paste goed in ons schema als training, dus waarom ook niet! Met een hele goede voorbereiding deze wedstrijd lekker wat snelheid gemaakt wat ons een eerste plek opleverde met een snelheid van 17,407 km/u!! en daarmee wonnen we een hele mooie uvex helm.

Daarna dus die 2de klasse 3, een thuiswedstrijd want hiervoor moesten we naar Haarle en daar waren we het hele jaar door al een paar keer wezen trainen. Goed voorbereid en in ons eentje gingen we op pad en zo kwamen we ook over de finish.. In ons eentje en als eerste!! De gemiddelde snelheid was 15,66 km/u over 83 km.

Haarle was voor ons de laatste wedstrijd en Rakesh heeft eerst een poosje rust gehad en moesten we alleen nog afwachten op het resultaat in het verenigingskampioenschap en de AVS competitie.
Afgelopen weekend zijn deze bekend gemaakt en we hebben het nog aardig goed gedaan!
Met het verenigingskampioenschap eindigden we in de klasse 2 op plaats 6 en in de klasse 3 op plaats 5.

Dit jaar deden we dus weer mee aan het AVS endurance competitie en ditmaal in de categorie "klasse 2/3" We zijn als 2de geëindigd en hebben hiermee 2x een training bij Karin van Aalten gewonnen en een 5kg zak voer.

Overige feitjes..
Wedstrijdkilometers 2013: 317km
Verdeeld over 5 wedstrijden
Totaal aantal gereden km: 1649,7 km
170 km per maand gemiddeld.

Al met al kan ik wel zeggen dat dit een verdienstelijk endurance seizoen is geweest voor ons. 2x een eerste plaats, 1x een tweede plaats en dan nog 2x derde. Een heel seizoen lang een gezond, fit en blij paard. Wat wil je nog meer? Het enige wat ik daarop kan zeggen is volgend jaar weer zo'n seizoen!

Rakesh en ik gaan lekker dressuren, ritjes maken, bitloos buiten rijden en leuke dingen doen deze winter. Misschien zelfs een dressuurwedstrijdje eind v/d winter maar dat zien we dan wel weer.

                                                                  See you next year!!

Als eerste over de streep in Haarle

De wedstrijd in Haarle stond al vroeg dit jaar in onze wedstrijdplanning voor een klasse 3. Voor ons is het dichtbij en daarom kunnen we er ook makkelijk gaan trainen. Dat hebben we dus ook gedaan als voorbereiding op deze wedstrijd want een makkelijke wedstrijd is het zeker niet!
Tijdens het trainen over de heuveltjes en de stenige ondergrond leerde Rakesh al gauw goed zelf na te denken over hoe en waar hij zijn voeten neer moest zetten.

Goed voorbereid gingen we dus 7 September vroeg op pad naar Haarle, om 8 uur gingen we van start voor de eerste lus. Ik wil de het rustig aan doen omdat we deze keer wel alleen zouden rijden maar daar had Rakesh de eerste ronde een andere mening over. Uiteindelijk zijn we deze ronde toch rustig door gekomen, veel gedraafd en later wat gaan afwisselen met stukjes galop. We begonnen ergens in het midden en kwamen uiteindelijk vrij voorin binnen bij de vetgate. We konden lekker vlot aanbieden en hadden deze keer 45 minuten rust dus echt de tijd om goed te eten en Rakesh te verzorgen. Op tijd weer gaan opzadelen en op pad voor de tweede lus, deze lus liep over voor ons onbekend terrein maar was wel een kort rondje namelijk maar 22 km. Met de nieuwe routeaanduiding moesten we even zoeken maar al snel waren op de juiste weg. Vrij in het begin al kwamen we samen met een andere ruiter en daar hebben we de hele ronde mee samen gereden. Deze ronde was erg lastig en daardoor op sommige stukken ook best zwaar. Er zaten niet zozeer veel heuvels in maar op een aantal stukken zaten veel boomwortels in het pad waardoor we goed op moesten letten. Tempo maken kon dus zeker niet dit rondje maar zo samen en in een lekker drafje en waar kon een galopje zijn we de ronde goed doorgekomen. Inmiddels reden we afwisselend vooraan en achter de eerste ruiters. Bij de vetgate konden we ook nu weer snel aanbieden met een mooie hartslag en ook nu weer 45 minuten rust. Helaas bleek dat degene waar we het hele 2de rondje hadden samen gereden niet weg mocht nadat haar paard plots heel slecht in orde bleek en moesten we het 3de rondje in ons eentje op pad. Zo'n laatste ronde is dan toch best zwaar.. Bij het wegrijden op de vetgate keek Rakesh nog een paar keer om of het echt wel klopte maar ja het klopte toch echt. Het eerste stukje kon ik oprijden met 2 anderen maar al gauw stopten zij bij een groompunt om te koelen. Wij zijn doorgereden en toen reden we voorop en alleen verder. Dat was wel weer even lastig maar ik kon Rakesh goed motiveren om weer verder te gaan. Deze lus was hetzelfde als de 2de ronde en dat was in ons voordeel, Rakesh had snel door waar we heen gingen en dat hielp. Ook voor de lastige stukken was het makkelijk want we hadden dit al gelopen dus nu wist Rakesh ook hoe hij hiermee om moest gaan. Ik kon hem de vrije hand geven en hij dacht heel goed mee, zette geen pas verkeerd en zo konden we mooi snel over alle slechte paden. Galopperen waar het kon en zo lekker verder rijden, goed drinken en koelen op de groompunten en zo door naar de finish. Af en toe heb ik nog even gekeken of er nog iemand achterop kwam rijden maar ik heb niemand meer gezien. Zo kwamen we alleen aan bij de finish, voor het idee nog even rustig aangegaloppeerd en in galop gefinisht.

De finish was in het bos dus nadat mijn tijd op mijn vetkaart was genoteerd konden we lekker terug stappen naar het hoofdterrein. Daar aangekomen alles voorbereiden voor de nakeuring, Rakesh mocht lekker wat eten en hij werd helemaal afgesponst en even afgespoten onder de tuinslang. 10 minuten voor we moesten nakeuren zijn we weer wat gaan stappen en ondertussen eten, nog even een stukje draven om zelf te kijken hoe hij loopt en daarna naar de nakeuring. Rakesh stond er lekker rustig bij, volgens de veterinair wat afwezig maar ik ken mijn vent langer dan vandaag, hij weet wat er van hem verwacht word en dat liet hij dan ook nog wel even zien toen we voor de locomotie mochten. Meteen was hij weer wakker en liep lekker vlot mee. Op het stukje terug moest hij even gek met z'n hoofd zwaaien (vast om te laten zien dat ie echt nog wel fit genoeg was) en kregen we een dikke A. Zo trots op mijn superpaard want dit keer hebben we de klasse 3 toch echt op eigen kracht uitgereden! En ook nog als eerste over de streep!


Voor ons was dit de laatste wedstrijd van dit seizoen en met dit resultaat hebben we het seizoen mooi afgesloten! Volgend jaar zie je ons weer op wedstrijd, wel zal ik weer bij de mendurance in Hellendoorn vrijwilligen op 5 Oktober en zal ik natuurlijk al onze andere avonturen nog met jullie delen.

Trainen in Kootwijkerbroek

Afgelopen weekend zijn we afgereisd naar Kootwijkerbroek om hier de korte klasse 2 van 44 km te rijden als training. Het trainen op snelheid lukt op onbekend terrein nooit zo goed als je de route niet kent en een uitgezette wedstrijdroute bied dan uitkomst.

Zo gezegd zo gedaan en dus stonden we na alle gebruikelijke zaken op de wedstrijd om 9u aan de start van de 44 km. Deze keer had ik besloten vooraan te starten in de massa om te voorkomen dat ik vaak achter langzamere groepjes te komen waardoor ik niet het gewenste tempo zou kunnen rijden.
In een groep van 5 hadden we al gauw afstand en een paar kilometer later waren we er al 2 vooruit. Rakesh was de spanning weer kwijt van de start maar zo nu en dan nog steeds onrustig en niet constant qua tempo dus besloot ik al gauw alleen verder te gaan en een eigen tempo te zoeken.
Dat tempo was gauw gevonden en lag rond de 18km/u dit tempo kunnen we draven en is ook een rustig galoptempo voor Rakesh. Omdat ik ook benieuwd was naar de hartslag op wedstrijd had ik de hartslagmeter om gedaan en ook nu was goed te zien dat galop makkelijker af ging en dus zijn we de stukken galop steeds meer gaan verlengen. Eenmaal alleen was hij ook snel ontspannen en kon ik hem makkelijk met een losse teugel rijden.
Na niet al te lange tijd waren we al bij het afgesproken groompunt waar we even goed gekoeld hebben, Rakesh had het toch al wel een beetje warm maar hij heeft niet veel geduld dus we zijn ook snel weer verder gegaan. Met dit tempo kwamen we ook al snel weer aan bij de vetgate, op tijd gaan stappen en koelen en bij binnenkomst gauw kunnen aanbieden. Alles was goed dus gauw naar onze plek en lekker eten, deken erover tegen de wind en even genieten van de rusttijd.

Gelukkig is een halfuur niet lang want de wind was toch best koud voor gekoelde paardenbillen dus weer gauw gezadeld en gaan stappen, eerste stuk van de route ook nog gestapt om zijn spieren weer op te warmen, Rakesh vond al gauw dat draven ook weer kon dus maar gaan draven om hem rustig te houden en op het eerste zandpad gaan galopperen. Hij voelde goed en was nog fris en vrolijk dus het tempo langzaam wat opgevoerd, de hartslag bleef laag dus op hoger tempo doorgereden. Ik wist dat er nog 1 iemand voor ons reed dus als we die in konden halen was dat natuurlijk helemaal mooi. Oftewel op mini-missie naar plek nr 1. Lekker door gegaloppeerd en weer hetzelfde groompunt meegepakt om te koelen. Na het groompunt kwamen we steeds dichterbij de nr 1, Rakesh was nog steeds fris en vlug dus het tempo kon ook nog wel wat omhoog. Niet veel later konden we haar inhalen maar omdat haar paard liever met ons mee wilde zijn we het laatste stuk samen gaan rijden. Ik wist dat zij niet zo snel aan zou kunnen bieden als wij met Rakesh en samen is gezelliger als alleen dus zo zijn we naar de finish gereden. Ruim op tijd voor de finish ging ze inderdaad rustiger rijden terwijl ik nog even door kon rijden.
Zo kwamen wij dus als eerste aan bij de finish daar eerst afgezadeld en gekoeld en gestapt en nog meer gekoeld en gestapt met een deken erover heen, met tellen bleef zijn hartslag twijfelachtig maar aanbieden moesten we toch dus op 9 minuten van de 10 maar gaan aanbieden. Rakesh wist vast wat de bedoeling was want hij had een nette hartslag van 48. De topper! Gauw naar de spullen en verzorgen voor de nakeuring.
Ook op de nakeuring was hij helemaal goed en de hele dag door dezelfde waardes.

Daarna hebben we nog lekker even rondgelopen en Rakesh laten eten, omdat we mooi op tijd klaar waren hebben we hem ook al snel weer in de trailer gezet zodat hij lekker thuis in de wei kon uitrusten.
Zelf ben ik nog teruggereden om bij de prijsuitreiking te zijn want ik moest wel mijn eerste prijs in ontvangst nemen. Voor mijn superpaard kreeg ik een zak lekkere slobber en ik heb een hele mooie cap gewonnen die ik helemaal in kleur mocht kiezen en binnenkort naar mij toegestuurd word.

Uiteindelijk hebben we 17.4 km/u gereden, ben heel trots op Rakesh dat hij dit goed heeft volgehouden en ook de dag erna had hij nergens last van.